Marian Woźniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Woźniak
Marian Wozniak PZPR.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1936
Dąbrownica
Data śmierci 23 marca 1996
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Ambasador PRL/RP w ChRL
Okres od 1988
do 1990
Poprzednik Zbigniew Dembowski
Następca Zbigniew Dembowski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Marian Konrad Woźniak (ur. 2 marca 1936 w Dąbrownicy, zm. 23 marca 1996) – polski polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji, członek Biura Politycznego KC PZPR w latach 1982–1988, ambasador PRL i RP w Chinach w latach 1988–1990.

Życiorys[edytuj]

Syn Teodora i Zofii. W 1957 ukończył Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Poznaniu. W latach 1957–1961 był pracownikiem Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego w Zielonej Górze, a następnie latach 1961–1965 zajmował stanowisko kierownika w dziale planowania inwestycji Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych w Płocku. Od 1967 do 1970 pełnił funkcję przewodniczącego prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Płocku. W latach 1970–1973 był zastępcą przewodniczącego Wojewódzkiej RN w Warszawie. W latach 1973–1978 był wicedyrektorem, a następnie dyrektorem zespołu gospodarki terenowej Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Od 1979 do 1981 zajmował stanowisko wojewody siedleckiego.

Od 1980, jako członek Komisji do spraw Reformy Gospodarczej, pełnił funkcję przewodniczącego zespołu do spraw administracji i gospodarki terenowej.

Był członkiem organizacji młodzieżowych – w latach 1951–1956 Związku Młodzieży Polskiej, a w latach 1953–1957 – Zrzeszenia Studentów Polskich. Od 1960 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1967–1970 zasiadał w egzekutywie Komitetu Miasta i Powiatu PZPR w Płocku. W 1981 piastował stanowisko I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Siedlcach. Od IX Nadzwyczajnego Zjazdu PZPR w lipcu 1981 wchodził w skład Komitetu Centralnego PZPR. 5 czerwca 1982 zastąpił Stanisława Kociołka na stanowisku I sekretarza KW Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Warszawie. Funkcję tę sprawował do 1985. W latach 1982–1988 był członkiem Biura Politycznego KC PZPR (wcześniej, w 1982, zastępcą członka), a w latach 1981–1988 – sekretarzem KC PZPR. W latach 1985–1989 pełnił mandat posła na Sejm PRL IX kadencji z okręgu Warszawa Wola. Zasiadał w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o zmianach w organizacji naczelnych i centralnych organów administracji państwowej.

W sierpniu 1984 wszedł w skład Obywatelskiego Komitetu Obchodów 40. Rocznicy Powstania Warszawskiego.

W latach 1988–1990 był ambasadorem PRL/RP w Chinach. Rząd Tadeusza Mazowieckiego odwołał go z tego stanowiska.

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia[edytuj]