Mark V

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mark V
Ilustracja
Czołg Mark V w Bovington
Dane podstawowe
Państwo

 Wielka Brytania

Typ pojazdu

czołg

Trakcja

gąsienicowa

Załoga

8

Historia
Wycofanie

początek lat 30. XX wieku

Egzemplarze

400

Dane techniczne
Silnik

1 silnik benzynowy Ricarda o mocy 150 KM

Transmisja

mechaniczna, 4 biegi w przód 1 wsteczny

Poj. zb. paliwa

420 l

Pancerz

grubość: 6–14 mm

Długość

8,05 m

Szerokość

3,95 m

Wysokość

2,64 m

Masa

29 600 kg (własna)

Osiągi
Prędkość

7,4 km/h (po drodze)

Zasięg

65 km (po drodze)

Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 armaty 57 mm i 5 karabinów maszynowych
Użytkownicy
Wielka Brytania

Czołg Mark V – ulepszona wersja brytyjskiego czołgu Mark IV. Użyty w akcji dopiero pod koniec I wojny światowej w 1918. Okazał się mniej zawodny i łatwiejszy w obsłudze niż wcześniejsze modele. Po raz pierwszy zastosowano dwustopniowe mechanizmy planetarne skrętu, dzięki którym czołgiem mogła kierować 1 osoba. Wprowadzono także wieżę obserwacyjną dla dowódcy.

Zastosowanie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Czołgi Mark V zostały użyte w bitwie pod Hamel 4 lipca 1918, wspierając australijskie oddziały w czasie naprawy ich czołgów.

Podczas bitwy pod Amiens w sierpniu 1918, 288 czołgów przedarło się przez niemieckie fortyfikacje.

Dwa czołgi Mark V, prawdopodobnie pochodzące z pomnika w Smoleńsku, zostały zagarnięte podczas II wojny światowej przez Niemcy i weszły w skład kolekcji w Berlinie. Znane są ich zdjęcia przed Starym Muzeum po zdobyciu Berlina – według niektórych publikacji, użyto ich w walkach o miasto jako nieruchome stanowiska broni maszynowej[1].

Zachowane egzemplarze[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Batailles & Blindes” Hors Serie No. 27, s. 85 (fr.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]