Max Birbraer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Max Birbraer
Pozycja napastnik (lewoskrzydłowy)
Uchwyt kija lewy
Wzrost 188 cm
Masa 86 kg
Klub Anglia Swindon Wildcats
Numer 23
Narodowość Izrael
Urodzony 15 grudnia 1980 w Ust'-Kamienogorsku
Draft NHL 3 runda, 67 numer, 2000
New Jersey Devils

Maxim "Max" Birbraer, właśc. ros. Максим Бирбраер – Maksim Birbrajer (ur. 15 grudnia 1980 w Ust'-Kamienogorsku, Kazachska SSR) – izraelski hokeista pochodzenia rosyjsko-kazachskiego. Reprezentant Izraela. Jeden z najbardziej znanych izraelskich hokeistów[1].

Biografia i kariera klubowa[edytuj]

  • Kanada Shelburne Wolves (1997-1999)
  • Kanada Newmarket Hurricanes (1999-2000)
  • Stany Zjednoczone Albany River Rats (2000-2003)
  • Stany Zjednoczone San Antonio Rampage (2003)
  • Stany Zjednoczone Laredo Bucks (2003-2004)
  • Stany Zjednoczone San Diego Gulls (2004-2005)
  • Stany Zjednoczone Long Beach Ice Dogs (2004-2005)
  • Walia Cardiff Devils (2006-2008)
  • Kazachstan Kazcynk-Torpedo (2008-2009)
  • Niemcy Heilbronner Falken (2009)
  • Walia Cardiff Devils (2009-2014)
  • Anglia Telford Tigers (2014-2016)
  • Anglia Swindon Wildcats (2016-)

Urodził się na terenie byłego ZSRR, obecnie Kazachstan, w rodzinie rosyjskich Żydów[2], jako syn Aleksandra i Swietłany[3]. Pasją do gry w hokeja zaraził go jego dziadek, Anatolij, kibic tej dyscypliny[4].

Karierę rozpoczynał w wieku 6 lat w czołowym kazachskim klubie Torpedo Ust'-Kamienogorsk[5], w którym kariery rozpoczynało wielu wybitnych kazachskich i rosyjskich zawodników (w młodzieńczych latach jego kolegą z drużyny był m.in. Nikołaj Antropow[6]). W 1996 w obawie przed skutkami antysemityzmu skierowanego w ojca i dziadka, będących Żydami, jego rodzina zdecydowała się na emigrację do Izraela[4]. Po osiedleniu się w kraju przodków nieopodal miasta Tel Awiw-Jafa[4] zaproponowano mu grę w juniorskiej reprezentacji tego kraju. Podczas jednego z obozów sportowych, kanadyjski trener młodzieżowej kadry, Paul Rosen zwrócił uwagę na jego umiejętności oraz talent i zachęcił go do wyjazdu i gry w Kanadzie[4]. Birbraer postąpił według tej rady i wyjechał w 1996 do "ojczyzny hokeja". Zamieszkał w prowincji Ontario, gdzie wpierw od 1997 w 1999 rozgrywał mecze w drużynie Wolves z miasta Shelburne, a następnie w sezonie 1999/2000 grał w mieście Newmarket w zespole Hurricanes w ramach rozgrywek OPJHL[2]. W 1999 zdecydował się na tymczasowy przyjazd do Izraela celem odnowienia ważności paszportu. Jako że miał wówczas ukończone 18 lat i zgodnie z krajowym prawem był zobowiązany do odbycia trzyletniej służby wojskowej w armii izraelskiej, po przylocie na lotnisku został aresztowany przez władze za unikanie służby (sam zawodnik był nieświadomy tego obowiązku, a jego rodzina bezskutecznie czekała na niego w hali przylotów)[4]. W areszcie przebywał trzy tygodnie[2], a następnie otrzymał do wyboru – odbycie służby lub karę więzienia, po czym zgodził się na szkolenie podstawowe. Rozpoczął służbę, lecz na podstawie wykonanych testów stwierdzono, że mentalnie nie nadaje się do służby i z powodów medycznych został zwolniony z jej odbywania[4][7]. Wyjechał ponownie za ocean do Stanów Zjednoczonych i w drafcie NHL z 2000 został wybrany jako drugi zawodnik w trzeciej rundzie z numerem 67 przez New Jersey Devils[8][9], aktualnego mistrza rozgrywek NHL (miejsce w drafcie klub otrzymał w toku wymiany od klubu Atlanta Thrashers przez Vancouver Canucks[10]). Tym samym był pierwszym hokeistą izraelskim draftowanym do elitarnych rozgrywek National Hockey League[2][11] i aktualnie pozostaje jedynym przedstawicielem z tego kraju wybranym w drafcie NHL[12][13]. Mimo tego nie zagrał w tej lidze, a przez kolejne trzy sezony występował w amerykańskich rozgrywkach AHL w barwach Albany River Rats, zespołu farmerskiego klubu z New Jersey. Następnie jako wolny agent 11 lipca 2003 podpisał kontrakt z innym klubem NHL, Florida Panthers[2][14], jednak nie zadebiutował także w jego barwach i kolejne trzy lata grał w ligach CHL i ECHL. Łącznie w Ameryce Północnej występował przez siedem lat.

W 2006 powrócił do Europy i trafił do Wielkiej Brytanii. Został wówczas zawodnikiem walijskiej drużyny Cardiff Devils w brytyjskich rozgrywkach Elite Ice Hockey League. Po dwóch sezonach, w sierpniu 2008 przeniósł się do kazachskiego klubu Kazcynk-Torpedo w mieście swojego urodzenia, Öskemen (o czym, jak przyznał, marzył)[15]. Wraz z zespołem rozegrał niepełny sezon 2008/2009 w rosyjskich rozgrywkach Wysszaja Liga, a pod koniec sezonu został graczem niemieckiej drużyny Heilbronner Falken w 2. Bundeslidze. Następnie w czerwcu 2009 powrócił do Cardiff i od tego czasu jest niezmiennie zawodnikiem tego zespołu w lidze EIHL. Kontrakt z klubem przedłużał o rok kolejno w kwietniu 2010, czerwcu 2011, kwietniu 2012[16] i lipcu 2013[17]. Do tego czasu rozegrał w sześciu sezonach rozegranych w lidze EIHL wystąpił w ponad 300 spotkaniach, w których uzyskał ponad 300 punktów[18]. Od sierpnia 2014 zawodnik angielskiego klubu Telford Tigers w drugoligowych brytyjskich rozgrywkach English Premier Ice Hockey League[19]. Od maja 2016 zawodnik Swindon Wildcats także w lidze EPIHL[20].

Porozumiewa się w czterech językach, w tym hebrajskim[2], rosyjskim i angielskim.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Wielokrotny reprezentant Izraela. Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 1997, 1998, 1999, 2000 (Grupa D), 2007, 2008 (Dywizja II, Grupa I), 2013 (Dywizja II, Grupa B). Na turnieju MŚ 2000 w Reykjavíku (Islandia) był zdecydowanie najskuteczniejszym zawodnikiem turnieju, a tym samym reprezentacji Izraela[21], wraz z którą zwyciężył w grupie D i uzyskał awans. Na turnieju MŚ 2008 w rumuńskich mieście Miercurea-Ciuc był ponownie najskuteczniejszym zawodnikiem reprezentacji zdobywając 11 punktów w klasyfikacji kanadyjskiej[22] oraz jednokrotnie był wybrany najlepszym izraelskim graczem meczu[23]. Na turnieju w 2013, rozegranym w tureckim Izmicie był trzecim najskuteczniejszym zawodnikiem reprezentacji zdobywając 13 punktów[24] oraz jednokrotnie był wybrany najlepszym izraelskim graczem meczu[25], a wraz z reprezentacją wygrał turniej i awansował do MŚ Dywizji II Grupy A[26].

Sukcesy i wyróżnienia[edytuj]

Reprezentacyjna bluza Maxa Birbraera z Mistrzostw Świata 2000
Reprezentacyjne
  • Pierwsze miejsce w MŚ Grupy D: 2000
  • Pierwsze miejsce w MŚ Dywizji II Grupy B: 2013
Klubowe
  • Simple gold cup.svg Knockout Cup: 2007 z Cardiff Devils
Indywidualne
  • Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2008 Grupa D:
    • Drugie miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 12 punktów (6 goli i 6 asyst)[27]
    • Trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 6 goli[28]
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 6 asyst[29]
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji +/- turnieju: +12[30]
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w drużynie Izraela: 12 punktów
  • Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2008 Dywizja II Grupa B:
    • Dziesiąte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 11 punktów (5 goli i 6 asyst)[31]
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w drużynie Izraela: 11 punktów
  • Sezon EIHL 2009/2010:
    • Dziewiąte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 77 punktów (34 gole i 43 asysty)[32]
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w drużynie Cardiff Devils
  • Sezon EIHL 2010/2011:
    • Piąte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 87 punktów (30 gole i 57 asyst)[33]
    • Czwarte miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 57 asyst
    • Trzecie miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w drużynie Cardiff Devils
  • Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2013 Dywizja II Grupa A:
    • Czwarte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 13 punktów (5 goli i 8 asyst)[34]
Rekord
  • Najwięcej asyst w jednym meczu rozgrywek EIHL: 7 (w meczu 24 października 2009).
Wyróżnienie
  • Jego reprezentacyjna koszulka z Mistrzostw Świata 2000 została wystawiona w muzeum Hockey Fame w Toronto jako upamiętnienie wyboru pierwszego Izraelczyka w drafcie NHL 2000.

Przypisy

  1. Max Birbraer: an hockey workaholic (ang.). eurohockey.net, 2008-05-2. [dostęp 2013-07-23].
  2. a b c d e f Birbraer, Max (ang.). jewsinsports.org. [dostęp 2013-07-23].
  3. Globetrotting prospect gets chance with Gulls (ang.). utsandiego.com, 2005-01-12. [dostęp 2013-07-23].
  4. a b c d e f My incredible Journey; Cardiff Devils rising star Max Birbraer served time in jail and the Israeli Army before he was 20, but ice hockey got him through it all (ang.). thefreelibrary.com. [dostęp 2013-07-23].
  5. Максим Бирбраер: «В детстве я мечтал играть за «Торпедо» (ros.). kazzinc-torpedo.kz. [dostęp 2013-07-23].
  6. iihf.com (ang.). From Ust-Kamenogorsk to NHL, 2013-04-19. [dostęp 2013-07-23].
  7. The Inferno Interview - Max Birbraer (ang.). the-inferno.co.uk, 2012-07-16. [dostęp 2013-07-23].
  8. 2000 NHL Entry Draft (ang.). hockeydb.com. [dostęp 2013-07-23].
  9. HOCKEY; Kazakhstan To Israel To Canada To Devils (ang.). nytimes.com, 2000-06-25. [dostęp 2013-07-23].
  10. 2000 NHL Entry Draft Pick Transactions (ang.). prosportstransactions.com. [dostęp 2013-07-23].
  11. Goal Oriented (ang.). jewishworldreview.com, 2001-02-28. [dostęp 2013-07-23].
  12. Israel Hockey Making Progress (ang.). israelicehockey.com, 2008-03-26. [dostęp 2013-07-23].
  13. Israeli hockey looks to regroup (ang.). iihf.com, 2009-08-31. [dostęp 2013-07-23].
  14. Breaking The Ice (ang.). articles.sun-sentinel.com, 2012-09-12. [dostęp 2013-07-23].
  15. Максим Бирбраер: «В дестве мечтал играть за „Торпедо“» (ros.). sports.kz, 2008-08-22. [dostęp 2013-07-23].
  16. Boom boom boom (ang.). cardiffdevils.com, 2012-04-27. [dostęp 2013-07-23].
  17. Birbraer Back On Track (ang.). cardiffdevils.com, 2013-07-22. [dostęp 2013-07-23].
  18. Birbraer back with the Devils (ang.). ukamericansportsfans.com, 2013-07-22. [dostęp 2013-07-23].
  19. Tigers Swoop To Make Devil Of A Signing (ang.). telfordtigers.co.uk, 2014-08-09. [dostęp 2014-08-09].
  20. Import Max joins Wildcats (ang.). swindonwildcats.com/, 2016-05-25. [dostęp 2016-05-25].
  21. Scoring leaders (ang.). iihf.com, 2000-04-16. [dostęp 2013-07-23].
  22. Player statistics by team Israel (ang.). iihf.com, 2008-04-13. [dostęp 2013-07-23].
  23. Best players per game (ang.). iihf.com, 2008-04-13. [dostęp 2013-07-23].
  24. Player statistics by team Israel (ang.). iihf.com, 2013-04-27. [dostęp 2013-07-23].
  25. Best players per game (ang.). iihf.com, 2013-04-27. [dostęp 2013-07-23].
  26. Максим Бирбраер в составе сборной Израиля стал победителем чемпионата мира во втором дивизионе, группа "В" (ros.). sportinfo.kz, 2013-04-29. [dostęp 2013-07-23].
  27. Scoring leaders (ang.). iihf.com, 2000-04-16. [dostęp 2013-07-23].
  28. Goal scoring leaders (ang.). iihf.com, 2000-04-16. [dostęp 2013-07-23].
  29. Assist leaders (ang.). iihf.com, 2000-04-16. [dostęp 2013-07-23].
  30. Plus/Minus leaders (ang.). iihf.com, 2000-04-16. [dostęp 2013-07-23].
  31. Scoring leaders (ang.). iihf.com, 2008-04-13. [dostęp 2013-07-23].
  32. Cardiff Devils 2009-2010 (ang.). eliteprospects.com. [dostęp 2013-07-23].
  33. EIHL 2010-2011 (ang.). eliteprospects.com. [dostęp 2013-07-23].
  34. Scoring leaders (ang.). iihf.com, 2013-04-27. [dostęp 2013-07-23].

Bibliografia[edytuj]