Megalit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Megalityczny grób korytarzowy w Borkowie
Dolmen w Avola, Sycylia
Megality Carnac (Francja)

Megalit (wielki kamień z gr. μέγας «megas» - wielki, λίθος «lithos» - kamień) – duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień stanowiący samodzielną budowlę lub element większej budowli z takich kamieni (wykonanej bez użycia zaprawy), o charakterze kultowym, grobowym lub (prawdopodobnie) związanymi z obserwacjami astronomicznymi, wzniesiony w czasach prehistorycznych.

W Europie występują trzy podstawowe typy megalitów o charakterze grobowym:

  • dolmen
  • grób korytarzowy
  • grób skrzynkowy

Megality znajdują się w różnych miejscach na świecie (Europa, Ameryka, Azja, Australia, wyspy Oceanu Spokojnego). W Europie Zachodniej i obszarze śródziemnomorskim określa się tak konstrukcje kamienne wzniesione w okresie neolitu (będącego najmłodszą fazą epoki kamienia) i epoki miedzi (4500–1500 p.n.e.).

Uważa się, że ośrodkami, z których idea budowli megalitycznych przeniosła się na tereny Niemiec, Skandynawii, a nawet Polski, są: Półwysep Iberyjski, Bretania i Wyspy Brytyjskie. Występujące na tych terenach budowle megalityczne sięgają czasem I wieku. Przykładem budowli megalitycznej w Europie jest kromlech Stonehenge w południowej Anglii, wzniesione w okresie neolitu, ok. 2800 p.n.e.

Bibliografia[edytuj]

  • Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 99. ISBN 83-85001-89-1.
  • Salvatore Piccolo, Ancient Stones: the Prehistoric Dolmens of Sicily, Brazen Head Publishing, Thornham/Norfolk (UK) 2013, ISBN 978-09-56510-62-4.

Linki zewnętrzne[edytuj]