Mennica we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mennica we Wrocławiu

Historia[edytuj | edytuj kod]

Czasy piastowskie[edytuj | edytuj kod]

Mennica we Wrocławiu rozpoczęła swoją działalność w pierwszej połowie XI wieku. Nie było wówczas większej mennicy na terenie Śląska.

W okresie rozbicia dzielnicowego (XII-XIV wiek) we Wrocławiu swoje monety bili:

W owym czasie wybijano:

  • duże brakteaty (pierwsza połowa XIII wieku), które wyróżniały się większą zawartością srebra
  • kwartnik śląski (przełom XIII i XIV wieku) – pierwsza „grubsza” moneta w Europie Środkowej. Zakończenie emisji kwartników wiązało się z przejściem księstwa pod panowanie czeskie w 1335 roku
  • halerz wrocławski (lata 60. XIV wieku) – odmiana denara. Monety zawierały godło miasta lub inicjały (V,W)

Panowanie Habsburgów[edytuj | edytuj kod]

W owym czasie (od XVI wieku) Mennica Wrocławska emitowała między innymi:

Okres pruski[edytuj | edytuj kod]

W 1741 Fryderyk II Wielki, król Prus, zdobył większość Śląska oraz Wrocław. Od tego czasu mennica pracowała na potrzeby królestwa.

Wybijano wówczas:

Mennica we Wrocławiu zakończyła swoją działalność w latach 40. XIX wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Długoborski, J. Gierowski, K. Maleczyński: Dzieje Wrocławia do roku 1807, Warszawa 1958
  • Beata Maciejewska: Dzieje miasta Wrocław, Wrocław 2002
  • Dariusz Ejzenhart, Herby i znaki mennicze na trojakach polskich Wrocław, 2008. ​ISBN 978-83-926876-0-3​.
  • Dariusz Ejzenhart, Ryszard Miller, Monety 24-krajcarowe z mennic śląskich, Wrocław 2009. ​ISBN 978-83-926876-4-1​.
  • Dariusz Ejzenhart, Ryszard Miller, Monety 3-krajcarowe z mennic śląskich, Wrocław 2012. ​ISBN 978-83-926876-1-0​.
  • Dariusz Ejzenhart, Ryszard Miller, Złota moneta z mennicy wrocławskiej na aukcjach europejskich, Warszawa 2013. ​ISBN 978-83-937143-0-8​.