Michał Michalski (prezydent Lwowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Michalski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 września 1846
Lwów
Data i miejsce śmierci 13 kwietnia 1907
Lwów
Poseł do sejmu Krajowego Galicji
Okres od 8 lipca 1889
do 13 kwietnia 1907
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Demokratyczne
Prezydent Lwowa
Okres od 1905
do 1907
Poprzednik Godzimir Małachowski
Następca Stanisław Ciuchciński
Grób Michała Michalskiego na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (rzeźba Tadeusz Błotnicki)

Michał Michalski (ur. 29 września 1846 we Lwowie, zm. 13 kwietnia 1907 we Lwowie) – polski rzemieślnik, uczestnik powstania styczniowego, prezydent Lwowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Michał Michalski był synem rzemieślnika. Po ukończeniu szkoły ludowej, terminował w zakładach kowalskich. Po wybuchu powstania styczniowego zaciągnął się do oddziału W. Komorowskiego i walczył jako szeregowiec żuawów śmierci. Wziął udział w bitwie pod Poryckiem na Wołyniu (2-3 października 1863). Po wycofaniu się oddziału do Galicji, był krótko więziony. Po odzyskaniu wolności powrócił do zawodu. W 1873 otworzył jako mistrz kowalski własny zakład, który w 1879 przekształcił w fabrykę powozów.

W 1878 uzyskał obywatelstwo miejskie a w 1880 został wybrany do Rady Miejskiej Lwowa. Od 4 kwietnia 1889 był pierwszym delegatem Rady Miejskiej (drugim wiceprezesem), a od 1895 był wiceprezydentem Lwowa. Po ustąpieniu Godzimira Małachowskiego 7 lipca 1905 roku został wybrany prezydentem miasta[1].

Był członkiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”[2]. Przez kilka lat był prezesem Towarzystwa Strzeleckiego. Był członkiem wielu towarzystw i organizacji gospodarczych m.in. Izby Handlowej i Przemysłowej we Lwowie, Krajowej Komisji Przemysłowej, Komitetu Cenzorów Banku Krajowego, Rady Administracyjnej Fundacji hr. Skarbka, Rady Nadzorczej Muzeum Przemysłowego.

Od 8 lipca 1889 do śmierci był posłem Lwowa do Sejmu Krajowego (VI kadencja 1889-1895, VII kadencja 1895-1901 i część VIII kadencji 1901-1907) jako przedstawiciel Polskiego Stronnictwa Demokratycznego.

W 1872 poślubił Michalinę Krykiewicz. Miał z nią jedną córkę, Marię Legeżyńską. Jego zięciem był Wiktor Legeżyński – lekarz.

Michał Michalski został pochowany wraz ze swoją córką i zięciem w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[3]. Popiersie na jego grobie wykonał w 1909 Tadeusz Błotnicki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowe prezydyum miasta lwowa. „Nowości Illustrowane”. Nr 29, s. 8, 15 lipca 1905. 
  2. Pamiętnik IV zlotu sokolstwa polskiego we Lwowie w dniach 27-29 czerwca 1903. Lwów: Związek Polskich Gimnastycznych Towarzystw, 1904, s. 27.
  3. Pogrzeb prezydenta. „Nowości Illustrowane”. Nr 16, s. 17-18, 20 kwietnia 1907. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]