Wacław Drojanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Drojanowski
Ilustracja
Wacław Drojanowski (przed 1931)
Data urodzenia 1896
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1981
Warszawa
Prezydent Lwowa
Okres od 27 listopada 1931
do marca 1936
Poprzednik Jan Brzozowski-Haluch
Następca Stanisław Ostrowski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Wacław Ignacy Drojanowski (ur. 1896, zm. 8 lutego 1981 w Warszawie) – polski samorządowiec i urzędnik II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1896[1]. Ukończył studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego[2] (według innego źródła był magistrem nauk politycznych[1]). W okresie II Rzeczypospolitej pracował w służbie samorządowej. Sprawował stanowisko starosty powiatu włodzimierskiego, następnie wicewojewody lwowskiego od 21 lutego 1930[3], z którego 27 listopada 1931 został wybrany przez Radę Miasta Lwowa na urząd Prezydenta Lwowa[4] (31 grudnia 1931 ogłoszono jego przeniesienie ze stanowiska wicewojewody we Lwowie na naczelnika wydziału w Głównym Urzędzie Statystycznym[5]); pełnił funkcje komisarycznego prezydenta Lwowa (wyznaczony na to stanowisko przez Związek Miast Polskich) oraz dyrektora Okręgowej Izby Skarbowej w Warszawie. Członek zarządu Związku Miast Polskich w 1932 roku[6]. Z urzędu prezydenta Lwowa zrezygnował w marcu 1936[7][8] po tym, jak otrzymał nominację na stanowisko dyrektora departamentu w Ministerstwie Skarbu[9][10][11]. W 1937 był protektorem honorowym klubu sportowego LKS Pogoń Lwów[12].

Podczas II wojny światowej działał w konspiracji[1]. Działał wówczas na rzecz wsparcia osób z kręgów inteligencji, pozostających bez środków do życia[2]. Po wojnie pracował w Obserwatorium Astronomicznym w Warszawie[2]

Zmarł 8 lutego 1981 w Warszawie[2][1]. Został pochowany w rodzinnej Mławie[2][1].

Jego żoną była Barbara, do 1936 przewodnicząca Miejskiego Komitetu Pomocy Pozaszkolnej we Lwowie[13].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Danuta B. Łomaczewska: Stanisław Ostrowski. Ostatni Prezydent królewskiego stołecznego miasta Lwowa. lwow.home.pl. [dostęp 2019-04-18].
  2. a b c d e Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 41, s. 98–99, czerwiec 1981. Koło Lwowian w Londynie. 
  3. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. Nr 5, s. 183, 31 marca 1930. 
  4. Nowy Prezydent m. Lwowa. „Słowo Polskie”, s. 3, nr 329 z 1 grudnia 1931. 
  5. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. Nr 21, s. 727, 31 grudnia 1931. 
  6. Samorząd Miejski: organ Związku Miast Polskich 1932 z. 8, s. 475.
  7. Przyjęcie rezygnacji p. Drojanowskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 67 z 21 marca 1936. 
  8. Pożegnanie prezydenta Drojanowskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 68 z 22 marca 1936. 
  9. Pożegnalne posiedzenie Rady Miejskiej. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 52 z 4 marca 1936. 
  10. Kronika miejska. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 60 z 13 marca 1936. 
  11. Kronika miejska. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 63 z 17 marca 1936. 
  12. Lwowski klub sportowy „Pogoń” w roku 1937. Lwów: 1937, s. 2.
  13. Pożegnanie Prezydentowej Barbary Drojanowskiej. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 117 z 23 maja 1936. 
  14. M.P. z 1938 r. nr 253, poz. 576.