Michaił Woroncow (1782–1856)
Ten artykuł od 2022-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Generał-gubernator Nowej Rosji | |
Okres |
od 1828 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f2/Elzbieta_Branicka.jpg/220px-Elzbieta_Branicka.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Alupka_castle.jpg/220px-Alupka_castle.jpg)
Michaił Siemionowicz Woroncow, ros. Михаил Семёнович Воронцов, Michail Semënovič Voroncov (ur. 19 maja 1782 w Petersburgu, zm. 6 listopada 1856 w Odessie) – rosyjski oficer i polityk. Dowódca rosyjskich sił zbrojnych, generał-gubernator Nowej Rosji (obecnie południowa Ukraina) oraz Besarabii. Wicekról Kaukazu. Reprezentował nurt liberalny, unowocześnił południe Rosji i południowy Kaukaz.
Młodość i wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Dzieciństwo spędził w Republice Weneckiej i w Anglii, gdzie jego ojciec Siemion Woroncow był przedstawicielem dyplomatycznym Rosji. Otrzymał solidne wykształcenie, odwiedzał parlament brytyjski i miejscowe fabryki. Wyuczył się również zawodu, gdyż jego ojciec liczył się z możliwością wybuchu rewolucji mieszczańskiej w Rosji i zniesienia przywilejów szlacheckich.
Służba w wojsku i administracji
[edytuj | edytuj kod]Od 1803 służył w wojsku na Kaukazie. W 1806 brał udział w bitwie pod Pułtuskiem, a w 1807 pod Frydlandem. W czasie wojny z Napoleonem w 1812 dowodził dywizją. W latach 1815–1818 dowodził rosyjskim Korpusem Okupacyjnym we Francji. Współdziałał z ruchami dekabrystów.
W 1823 Woroncow został mianowany generał-gubernatorem Nowej Rosji i namiestnikiem cara w Besarabii. Zgodnie z projektem Woroncowa, Besarabia weszła w skład gubernatorstwa noworosyjskiego. W latach 1828–1844 pełnił funkcję generał-gubernatora noworosyjskiego i besarabskiego . Brał udział w wojnie z Turcją 1828–1829, m.in. w zdobyciu Warny przez Rosjan.
W 1844 został ogłoszony wicekrólem Kaukazu, namiestnikiem cara na Kaukazie i dowódcą Samodzielnego Korpusu Kawalerii. Otrzymał również tytuł książęcy. Funkcje te pełnił do 1854. W podporządkowanym gubernatorstwie wprowadzał sprzyjające warunki dla gospodarki kapitalistycznej w produkcji rolnej i w handlu, co sprzyjało rozwojowi wsi i gospodarce rolnej. Na Kaukazie prowadził politykę skłócenia feudałów Kaukazu i tym sposobem przyłączył do Rosji część terytorium Kaukazu.
Jego umysł, wykształcenie i liberalne działania wyróżniały go pozytywnie spośród carskiej administracji. W 1855 przeszedł w stan spoczynku. W 1856 Aleksander II mianował go feldmarszałkiem. Tego samego roku zmarł w Odessie i tam też został pochowany.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Był odznaczony m.in. Orderem Świętego Andrzeja Pierwszego Powołania, Orderem Świętego Aleksandra Newskiego, Orderem Świętego Jerzego II, III i IV klasy, Orderem Świętego Włodzimierza I i IV klasy, Orderem Świętej Anny I i IV klasy, brytyjskim Orderem Łaźni, szwedzkim Królewskim Orderem Serafinów, Królewskim Orderem Miecza, pruskim Orderem Czarnego Orła, Orderem Orła Czerwonego, francuskim Orderem Świętego Ludwika, austriackim Orderem Świętego Stefana.
Rodzina
[edytuj | edytuj kod]W 1819 roku Woroncow ożenił się z Elżbietą z Branickich, córką hetmana Franciszka Ksawerego Branickiego oraz krewną księcia Grigorija Aleksandrowicza Potiomkina. Uznawany był za jednego z najbogatszych ludzi w całej Rosji.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Anthony L.H. Rhinelander: Prince Mikhail Vorontsov: Viceroy to the Tsar. McGill-Queen’s University Press, Montreal 1990.
- M.P. Shcherbinin: Biografiia general-feldmarshala kniazia M. S. Vorontsova. Tipografiia Eduarda Veimara, St. Petersburg 1858.
- A.M. Dondukov-Korsakov: Prince Mikhail Vorontsov. in: Starina i Novizna, 1902, S. 298.
- Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 5 Moskwa 1971.
Dzieła
[edytuj | edytuj kod]- Michaił Siemionowicz Woroncow: Extracts from the Diaries of M.S. Vorontsov 1845-54. Sankt Petersburg 1902.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Biografia Michaiła Woroncowa. rustrana.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-29)]. (ros.).
- elektroniczna wersja książki o Woroncowie (ros.)
- Biografia Michaiła Woroncowa (ang.)
- Muzeum Rodziny Woroncow. vorontsovmuseum.org.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-03-06)]. (ang. • ros.)
- Zdjęcia z Pałacu Woroncowa na Krymie (ang.)
- Zasługi Woroncowa dla kultury gruzińskiej (pdf) (ang.)
- Михаил Семенович 1782–1856. Biografia Michaiła Woroncowa na rosyjskich stronach genealogicznych (ros.)
- Członkowie Rady Państwa Imperium Rosyjskiego
- Generałowie Imperium Rosyjskiego
- Politycy Imperium Rosyjskiego
- Generał-gubernatorzy Imperium Rosyjskiego
- Odznaczeni Orderem Miecza
- Odznaczeni Orderem Królewskim Serafinów
- Odznaczeni Orderem Orła Czarnego
- Odznaczeni Orderem Łaźni
- Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)
- Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie)
- Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie)
- Odznaczeni Orderem Świętego Ludwika
- Odznaczeni Orderem Świętego Stefana
- Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza
- Odznaczeni Orderem Świętej Anny
- Uczestnicy wojen kaukaskich (strona rosyjska)
- Uczestnicy wojny rosyjsko-francuskiej 1812 (strona rosyjska)
- Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1806–1812 (strona rosyjska)
- Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1828–1829 (strona rosyjska)
- Urodzeni w 1782
- Zmarli w 1856
- Historia Gruzji pod panowaniem rosyjskim
- Ludzie urodzeni w Petersburgu