Micheasz (prorok mniejszy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Micheasz z Moreszet
מִיכַיְהוּ מ מורשת
prorok
Ilustracja
Prorok Micheasz
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 11 stycznia

Micheasz z Moreszet – jeden z dwunastu proroków mniejszych Starego Testamentu. Pochodził z Moreszet-Gat w Judzie. Prorokował ok. 740-700 r. p.n.e., za czasów królów judzkich: Jotama, Achaza i Ezechiasza. Działał w królestwie południowym będąc współczesnym pozostałym dwóm "prorokom piszących" - Ozeaszowi i Izajaszowi. Chociaż sam nie nazywa siebie prorokiem, ma głęboką świadomość swojej misji (Mi 3,8).

Autor Księgi Micheasza, która jest cytowana podczas Świąt Bożego Narodzenia, ponieważ zawiera proroctwo o narodzeniu Mesjasza w Betlejem (Mi.5.1-2).

Micheasza z Moreszet nie należy mylić z Micheaszem, synem Jimli – wcześniejszym prorokiem izraelskim, który nie pozostawił po sobie spuścizny pisanej.

W Martyrologium Rzymskim wymieniany jest razem z Habakukiem, a jego wspomnienie obchodzone jest 15 stycznia[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 4: M-P. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2000, s. 291/292. ISBN 8370976719.