Micheasz (prorok mniejszy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Micheasz z Moreszet
‏מִיכָה הַמֹּרַשְׁתִּי‎
prorok
Ilustracja
Prorok Micheasz
Czczony przez

Kościół katolicki

Wspomnienie

11 stycznia

Micheasz z Moreszet (hebr. ‏מִיכָה הַמֹּרַשְׁתִּי‎) – jeden z dwunastu proroków mniejszych Starego Testamentu. Autor Księgi Micheasza, która jest cytowana podczas świąt Bożego Narodzenia, ponieważ zawiera proroctwo o narodzeniu Mesjasza w Betlejem (Mi 5.1-2).

Pochodził z Moreszet-Gat w Judzie. Prorokował ok. 740700 p.n.e., za czasów królów Jotama, Achaza i Ezechiasza. Działał w królestwie Judy będąc współczesnym pozostałym dwóm "prorokom piszących" – Ozeaszowi i Izajaszowi. Chociaż sam nie nazywa siebie prorokiem, ma głęboką świadomość swojej misji (Mi 3,8).

Micheasza z Moreszet nie należy mylić z Micheaszem, synem Jimli – wcześniejszym prorokiem izraelskim, który nie pozostawił po sobie spuścizny pisanej.

W Martyrologium Rzymskim wymieniany jest razem z Habakukiem, a jego wspomnienie obchodzone jest 15 stycznia[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 4: M-P. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2000, s. 291/292. ISBN 83-7097-671-9.