Mieżdurieczensk
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Mer |
Siergiej Fiedorowicz Szczerbakow | ||||
| Powierzchnia |
332,56[1] km² | ||||
| Wysokość |
241[2] m n.p.m. | ||||
| Populacja (2020) |
| ||||
| • liczba ludności |
96 299[3] | ||||
| • gęstość |
289,57 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
+7 38475 | ||||
| Kod pocztowy |
652870 | ||||
| Tablice rejestracyjne |
42 | ||||
Położenie na mapie obwodu kemerowskiego | |||||
Położenie na mapie Rosji | |||||
| Strona internetowa | |||||
Mieżdurieczensk (ros. Междуреченск [mʲɪʐdʊˈrʲetɕɪnsk]) – miasto w Rosji, w obwodzie kemerowskim, w Kuźnieckim Zagłębiu Węglowym. Liczy 96 tys. mieszkańców (2020).
Geografia
[edytuj | edytuj kod]Mieżdurieczensk znajduje się przy ujściu rzeki Usa do Tomu (stąd nazwa miasta, którą można tłumaczyć jako między rzekami). Oddalony jest 60 km na wschód od Nowokuźniecka i 312 km na południowy wschód od Kemerowa.
Znajduje się tu dyrekcja Rezerwatu „Ałatau Kuźniecki”[4].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początki miasta związane są z odkryciem tam wielkich zasobów węgla kamiennego. Aby rozpocząć wydobycie surowca zaplanowana budowę łagru na 6,5 tys. więźniów. 27 marca 1948 roku ze Stalinska (Nowokuźniecka) przybyło 27 z nich. Zaczęto budować drewniane, a następnie murowane domy. 23 czerwca 1955 roku powstające miasto połączono z osadą Olżieras pod nazwą Mieżdurieczensk. Oficjalnie uzyskał on status miasta 23 lipca 1955 roku.
Przemysł
[edytuj | edytuj kod]Miasto jest ważnym ośrodkiem wydobycia węgla kamiennego w Zagłębiu Kuźnieckim. Znajduje się tam największa w Rosji kopalnia Raspadskaja. Poza tym przemysł mineralny i spożywczy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Генеральный план (корректировка) г. Междуреченска в составе Междуреченского городского округа Том I Пояснительная записка [online] [dostęp 2021-04-15] (ros.).
- ↑ Географические координаты Междуреченска, Кемеровская область, Россия [online] [dostęp 2021-04-15] (ros.).
- ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2020 года [online] [dostęp 2021-04-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-22].
- ↑ Кузнецкий Алатау [online], www.kuz-alatau.ru [dostęp 2021-11-27].