Mikołaj Oleśnicki (protektor reformacji)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy właściciela Pińczowa. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Mikołaj Oleśnicki herbu Dębno (zm. po 1 czerwca 1566 roku a przed 15 marca 1567 roku) – właściciel Pińczowa, protektor reformacji w Małopolsce, brat Jana Oleśnickiego, stryj Mikołaja Oleśnickiego.

W 1546 roku przejął wraz z braćmi dobra pińczowskie. Poprzez żonę Zofię z domu Szafraniec dość wcześnie związał się z ruchem reformacyjnym. w 1550 roku wygnał z Pińczowa paulinów i kościół klasztorny (obecnie kościół pw. św. Jana) przeznaczył na świątynię protestancką. Sprowadził do Pińczowa Grzegorza Orszaka, który stworzył w mieście pierwszą szkołę ewangelicką. Mimo iż Pińczów za jego protektoratem stał się głównym ośrodkiem reformacji w Małopolsce, sam pozostał na uboczu wydarzeń w Kościele. Zmarł pomiędzy 1 czerwca 1566 a 15 marca 1567 r.

Poseł województwa sandomierskiego na sejm 1550 roku, sejm 1553 roku, 1556/1557 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 108, 117, 127.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kracik Jan, Staropolskie polemiki wokół czci obrazów.s.13. Barok 2004 XI/2(22)