Miko czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miko czarny
Callimico goeldii[1]
(Thomas, 1904)
Miko czarny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Nadrodzina małpy szerokonose
Rodzina pazurkowcowate
Rodzaj miko
Gatunek miko czarny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Miko czarny[3] (Callimico goeldii) – gatunek małpy szerokonosej z rodziny pazurkowcowatych (Callitrichidae),

Występowanie[edytuj]

Miko czarny zamieszkuje lasy zachodniej części Ameryki Południowej.

Taksonomia[edytuj]

Gatunek po raz pierwszy opisał w 1904 roku brytyjski teriolog Oldfield Thomas, nadając mu nazwę Midas goeldii[4]. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Thomas wskazał Rio Yaco, w stanie Acre w Brazylii[4]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Callimico, który utworzył w 1912 roku brazylijski zoolog Alípio de Miranda Ribeiro[5].

Dane liczbowe[edytuj]

  • długość ciała: 27 cm,
  • długość ogona: 30 cm,
  • masa ciała: do 0,5 kg.

Opis[edytuj]

Miko czarny ma sierść długą, czarnobrunatną, która tworzy wokół głowy rodzaj grzywy.

Pożywienie[edytuj]

Miko czarny żywi się owocami, nasionami, zielonymi częściami roślin, owadami oraz drobnymi kręgowcami.

Poruszanie się[edytuj]

Miko czarny porusza się bardzo szybko oraz zwinnie w koronach drzew.

Życie społeczne[edytuj]

Miko czarny żyje w stadach po kilkadziesiąt osobników.

Przypisy

  1. Callimico goeldii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. Cornejo 2008. Callimico goeldii. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-11-23]
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 36. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  4. a b O. Thomas. New Callithrix, Midas, Felis, Rhipidomys, and Proechimys from Brazil and Ecuador. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh Series. 14, s. 189, 1904 (ang.). 
  5. A. de Miranda Ribeiro. Zwei neue Affen unserer Fauna. „Brasilianische Rundschau”. 2 (1), s. 21, 1912 (niem.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Callimico goeldii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 26 grudnia 2007]