Mikulice (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°56′2″N 18°35′17″E

- błąd

38 m

WD

51°56'N, 18°35'E, 51°56'3.55"N, 18°35'22.38"E

- błąd

2300 m

Odległość

348 m

Mikulice
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

turecki

Gmina

Dobra

Liczba ludności (2006)

390

Strefa numeracyjna

63

Tablice rejestracyjne

PTU

SIMC

0282961

Położenie na mapie gminy Dobra
Mapa konturowa gminy Dobra, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Mikulice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Mikulice”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Mikulice”
Położenie na mapie powiatu tureckiego
Mapa konturowa powiatu tureckiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Mikulice”
Ziemia51°56′02″N 18°35′17″E/51,933889 18,588056
Strona internetowa

Mikulicewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Dobra.

Wieś położona jest około 3 kilometry na północny zachód od Dobrej, na północ od drogi krajowej nr 83 (Konin-Sieradz).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Mikulicach pojawia się w 1390 roku. W dwa lata późniejszym dokumencie wymieniany jest Nałęcz z Mikulic. Wpis w kaliskiej księdze ziemskiej z 1506 roku mówi o Annie, żonie Jana z Mikulic. W konińskiej księdze z 1622 roku czytamy o Barbarze Potockiej, córce Bartłomieja Potockiego z Mikulic, która winna był synowi swojemu Olbrachtowi Giżyckiemu 700 dukatów. Na przełomie XVII i XVIII wieku, jako właściciele Mikulic na przemian wymieniani są Potoccy i Pstrokońscy. Wzięło się to stąd, że oba rody skoligaciły się ze sobą. Dowodzi tego dokument z 1665 roku mówiący, że ksiądz Mikołaj Wolański paroch (pleban) turkowski skwitował Marię Potocką, wdowę po Mikołaju z Burzenina Pstrokońskim z dziesięciny snopkowej ze wsi Mikulice, będącej jej dziedzictwem. W początkach XIX wieku właścicielami mikulickich dóbr ziemskich byli Skórzewscy. Składały się one z folwarków: Mikulice, Orzepów, Stefanów, osady młynarskiej Jabłonka (dzisiaj jest tam zbiornik retencyjny w Żeronicach) oraz wsi Mikulice, Wola Kowalska i Orzepów. Majątek zajmował powierzchnię 1647 mórg. Czyli 992 hektary. W końcu XIX wieku majątek nabyli Dzierżawscy. W latach 20. XX wieku ich właścicielem był Sławomir Dzierżawski, który gospodarował na 612 ha. Jego matka Zofia Dzierżawska zasłynęła swoją wrażliwością na ludzka krzywdę i głęboką wiarą. Ufundowała lub samodzielnie wykonała szereg rzeczy stanowiących wyposażenie kościoła. Prowadziła również ochronkę, czyli świetlicę z posiłkami dla dzieci z ubogich rodzin. Jej drugi syn Aleksander był znanym politykiem Związku Ludowo-Narodowego. Po pierwszej wojnie światowej budował polską administrację. W 1920 roku został starostą tureckim, a dwa lata później posłem na sejm. Od Dzierżawskich, majątek kilka lat przed II wojną światową nabyli Murzynowscy. Mikulice zasłynęły również klubem sportowym "Sparta", będącym jednym z pierwszych powstałych na terenie powiatu tureckiego. Po wojnie majątek został rozparcelowany, a dwór zamieniono na szkołę podstawową. W latach 90. XX wieku zlikwidowano ją z powodu małej liczby dzieci. Teraz jest tam kilka lokali mieszkalnych. W latach 70. XX wieku mikulicki majątek starano się scalić w ramach spółdzielni produkcyjnej, jednak twór ten upadł z przyczyn ekonomicznych.

Dworek[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości stoi parterowy dworek murowany z poddaszem i ryzalitami w osi. Zbudowany został w stylu klasycystycznym w połowie XIX wieku. Przy narożniku od strony wschodniej dobudowano nowe skrzydło. Od południa fasadę zdobi półkolisty ganek z balkonem wspartym na kolumnach, a od ogrodu mieści się taras. Budynek kryty jest dachem naczółkowym. Dwutraktowe wnętrzne z sienią w osi posiada częściowo zachowaną stolarkę z okresu budowy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Czesław Nowak, Konin, Turek, Dobra, Golina, Rychwał, Tuliszków oraz okolice – przewodnik turystyczny, Poznań: Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej, 1987, ISBN 83-85034-04-8, OCLC 69453891.