Russocice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Rusocice.
Artykuł 52°6′27″N 18°28′51″E
- błąd 38 m
WD 52°6'N, 18°28'E, 52°4'N, 18°26'E
- błąd 2298 m
Odległość 1350 m
Russocice
wieś
Ilustracja
Kościół Świętego Michała Archanioła
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat turecki
Gmina Władysławów
Liczba ludności (2006) 638
Strefa numeracyjna 63
Kod pocztowy 62-710
Tablice rejestracyjne PTU
SIMC 0301150
Położenie na mapie gminy Władysławów
Mapa konturowa gminy Władysławów, po prawej znajduje się punkt z opisem „Russocice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Russocice”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Russocice”
Położenie na mapie powiatu tureckiego
Mapa konturowa powiatu tureckiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Russocice”
Ziemia52°06′27″N 18°28′51″E/52,107500 18,480833

Russocicewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Władysławów.

Do 1870 istniała gmina Russocice. Za II RP roku siedziba gminy Władysławów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Russocice położone są 10 kilometrów od Turku. Wieś bezpośrednio sąsiaduje z Władysławowem.

W kierunku wschodnim za wsią rozciąga się teren pokryty lasami. Bardzo urozmaicona rzeźba terenu, ze wzniesieniami o wysokości do 160 m n.p.m.

Kościół św. Michała Archanioła[edytuj | edytuj kod]

Późnogotycki kościół świętego Michała Archanioła powstał na początku XVI wieku. Jest kościołem parafialnym parafii św. Michała Archanioła w Russocicach.

Elewacja szczytowa zdobiona jest blendami z półkolistymi łukami. Barokową wieżę z hełmem i latarnią dobudowano w 1694 roku. Pod koniec XIX wieku po bokach nawy wzniesione zostały dwie neogotyckie kaplice.

Przebudowane wnętrze zatraciło swój pierwotny charakter. Na uwagę zasługuje jedynie obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z końca XVII wieku oraz barokowa monstrancja, odnowiona i zrekonstruowana w 1900 roku.

Obok świątyni stoi neogotycka dzwonnica z 1878 roku oraz klasycystyczna plebania z roku 1836, przebudowana dwadzieścia lat później.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Maluśkiewicz, Ziemia konińska – przewodnik turystyczny, Konin: „Apeks”, 1997, ISBN 83-86139-28-5, OCLC 750945451.
  • Andrzej Czesław Nowak, Konin, Turek, Dobra, Golina, Rychwał, Tuliszków oraz okolice – przewodnik turystyczny, Poznań: Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej, 1987, ISBN 83-85034-04-8, OCLC 69453891.