Władysławów (powiat turecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysławów
Herb
Herb Władysławowa
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat turecki
Gmina Władysławów
Liczba ludności (2005) 1625
Strefa numeracyjna (+48) 63
Kod pocztowy 62-710
Tablice rejestracyjne PTU
SIMC 0301210
Położenie na mapie gminy Władysławów
Mapa lokalizacyjna gminy Władysławów
Władysławów
Władysławów
Położenie na mapie powiatu tureckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tureckiego
Władysławów
Władysławów
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Władysławów
Władysławów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Władysławów
Władysławów
Ziemia52°06′12″N 18°28′27″E/52,103333 18,474167
Strona internetowa miejscowości

Władysławów – dawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Władysławów[1]. Prawa miejskie w latach 1727–1870 i 1919–1934.

Wieś położona jest wśród Pagórków Złotogórskich, będących północną częścią Wysoczyzny Tureckiej. Leży 10 kilometrów na północ od Turku, pośrodku trójkąta miast Konin-Koło-Turek.

Miejscowość jest siedzibą gminy Władysławów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Aleksander Gurowski zezwala ewangelikom we Wladysławowie wybudować zbór. Dokument z 1775 r. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Poznaniu

Dawne miasto szlacheckie lokowane było na prawie miejskim w 1727 roku przez Jana Władysława Kretkowskiego, wojewodę chełmińskiego. Od 1728 roku Władysławów był w posiadaniu rodu Gurowskich.

Podstawą rozwoju Władysławowa było tkactwo. Pierwsza wzmianka o istnieniu cechu tkackiego pochodzi z 1738 roku. Osiedlili się tutaj wówczas tkacze z Czech i Saksonii.

Po II rozbiorze Polski, miasto przeszło do zaboru pruskiego, licząc około 520 mieszkańców i 72 domostwa. Mieszkańcy Władysławowa utrzymywali się głównie z rzemiosła, które obejmowało blisko 35 warsztatów.

Od 1807 roku miasto włączono w skład Księstwa Warszawskiego, zaś od 1815 roku wchodziło w skład Królestwa Polskiego. W XIX wieku rozwinęła się tu produkcja bryczek i wozów.

W 1870 roku Władysławów stracił prawa miejskie w wyniku reformy administracyjnej przeprowadzonej w Rosji. Prawa miejskie Władysławów odzyskał w 1919 roku[2], lecz utracił je ponownie w 1934 roku[3].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości zachował się XVIII-wieczny układ zabudowy. Interesujący zespół zabytków tworzą dawne domki tkaczy z przełomu XVIII i XIX wieku. Są to murowane budynki parterowe, kryte dachami naczółkowymi lub czterospadowymi. W niektórych zachowały się przelotowe sienie.

Na rynku wznosi się rokokowa figura świętego Jana Nepomucena z płaskorzeźbami świętych na cokole, pochodząca z 1751 roku.

Po przeciwległej stronie rynku w czterdziestą rocznicę wybuchu II wojny światowej, w 1979 roku, ustawiony został głaz narzutowy, upamiętniający poległych i pomordowanych w latach 1939–1945.

W eklektycznym budynku dawnego kościoła ewangelickiego z drugiej połowy XIX wieku mieści się obecnie Gminny Ośrodek Kultury.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości działa, założony w 1977 roku, Gminny Ludowy Klub Sportowy Znicz Władysławów, którego sekcja piłkarska uczestniczyła w rozgrywkach ligowych w latach 1977–1988, 1998–2013 i od roku 2017. W sezonach 2008/09 – 2012/13 zespół występował w konińskiej klasie okręgowej.

Ludzie związani z Władysławowem[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-03-03].
  2. Dz.U. z 1919 r. Nr 13, poz. 140.
  3. Dz.U. z 1934 r. Nr 47, poz. 403.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Maluśkiewicz, Ziemia konińska – przewodnik turystyczny, Konin: „Apeks”, 1997, ISBN 83-86139-28-5, OCLC 750945451.
  • Andrzej Czesław Nowak, Konin, Turek, Dobra, Golina, Rychwał, Tuliszków oraz okolice – przewodnik turystyczny, Poznań: Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej, 1987, ISBN 83-85034-04-8, OCLC 69453891.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]