Milij Bałakiriew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Milij Bałakirew)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Milij Bałakiriew
Ilustracja
Imię i nazwisko Milij Aleksiejewicz Bałakiriew
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1837
Niżny Nowogród
Pochodzenie rosyjskie
Data i miejsce śmierci 29 maja 1910
Petersburg
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, pianista, dyrygent
Odznaczenia
Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie)

Milij Aleksiejewicz Bałakiriew (ros. Милий Алексеевич Балакирев; ur. 21 grudnia 1836?/ 2 stycznia 1837 w Niżnym Nowogrodzie, zm. 16 maja?/ 29 maja 1910 w Petersburgu) – rosyjski kompozytor, pianista, dyrygent i działacz muzyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie Kazańskim. W dziedzinie muzyki był samoukiem, nigdy nie ukończył żadnej szkoły muzycznej. Wraz z Borodinem, Rimskim-Korsakowem, Musorgskim oraz Cui należał do grupy kompozytorów rosyjskich XIX w. (tzw. „Potężna Gromadka”), inspirujących się muzyką ludową. Pomimo niezbyt bogatego dorobku był programowym przywódcą tej grupy. Bałakiriew był błyskotliwym pianistą i twórcą kompozycji na fortepian, a także wielkim miłośnikiem i propagatorem muzyki Fryderyka Chopina. Bałakiriew przyczynił się do wzniesienia w Żelazowej Woli pomnika Chopina, odsłoniętego 14 października 1894, uzyskując u cara Aleksandra III pozwolenie na jego realizację.

Odznaczony został Orderem Świętego Stanisława II klasy (1894)[1].

Utwory[edytuj | edytuj kod]

  • I symfonia (1895)
  • II symfonia (1895)
  • Czechy - poemat symfoniczny
  • Sonata b-moll na fortepian
  • Isłamej - fantazja na fortepian (1869)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Три века Санкт-Петербурга. Энциклопедия в 3 томах. T. Том 2. Девятнадцатый век. Книга 1. А-В. Санкт-Петербург: Филологический факультет СПбГУ, 2003, s. 217.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]