Mironice (wieś w województwie lubuskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mironice
Mironice
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat gorzowski
Gmina Kłodawa
Liczba ludności (2013) 110[1]
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 66-415
Tablice rejestracyjne FGW
SIMC 0181875
Położenie na mapie gminy Kłodawa
Mapa lokalizacyjna gminy Kłodawa
Mironice
Mironice
Położenie na mapie powiatu gorzowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorzowskiego
Mironice
Mironice
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Mironice
Mironice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mironice
Mironice
Ziemia 52°47′58″N 15°11′05″E/52,799444 15,184722

Mironice (niem. Himmelstädt) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Kłodawa.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Położenie[edytuj kod]

Wieś leży 2 km na północny zachód od Kłodawy, przy lokalnej drodze do Santocka. Osada otoczona jest lasami, w pobliżu znajduje się kilka jezior i stawów rybnych. We wsi znajduje się gospodarstwo agroturystyczne. Na terenie dawnego klasztoru prowadzone są prace archeologiczne.

Historia wsi i klasztoru[edytuj kod]

Folwark w Himmelstädt (Mironice) w 1650 roku

Wieś wzmiankowana ok. 1300 roku, gdy została nadana cystersom kołbackim. Fundatorem klasztoru był margrabia Albrecht III, który przekazał mnichom piętnaście wsi oraz złoża złota, srebra, żelaza i soli, a także szereg przywilejów. Klasztor o nazwie Locus coeli (miejsce nieba) założono tu w połowie XIV wieku, a po 1368 roku wzniesiono gotycki kościół. Dobra zakonne zostały splądrowane w czasie wojny polsko-krzyżackiej w 1433 roku i polsko-czeskiej wyprawy do Nowej Marchii. W 1539 roku, po sekularyzacji klasztoru, powstała tu domena państwowa. Zabudowania klasztorne przetrwały do pożaru w 1875 roku. Od XIX wieku wieś była dzierżawiona przez rodzinę von Bayer, która wybudowała na terenie założenia klasztornego dwór i duży folwark[2].

Przyczyny upadku klasztoru[edytuj kod]

W 1515 r. podczas wizytacji klasztoru, opat Walentyn Ludovici stwierdził całkowity upadek życia zakonnego. W wydanej ordynacji nakazano oddalić z klasztoru kobiety, wprowadzono zakaz opuszczania klasztoru nocą, późnego wstawania i upijania się po karczmach. Margrabia Jan z Kostrzyna po przejściu na luteranizm starał się utworzyć własną domenę. Odbywało się to kosztem własności kościelnej. Ostatni opat mironicki Jan Kuna, sprzyjał poczynaniom margrabiego i przekazał mu w 1539 r. wsie zakonne za odszkodowanie i posadę pastora luterańskiego w Baczynie[3].

Zabytki[edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • dwór z 1830 r. – XIX w., wzniesiony w stylu klasycystycznym

inne zabytki:

  • park krajobrazowy
  • spichlerz z XIX w.
  • dom szachulcowy z XVIII w.

Komunikacja[edytuj kod]

  • Wieś połączona jest z Gorzowem Wielkopolskim liniami MZK:
    • 128 na trasie:Rondo Kosynierów Gdyńskich-Santocko,
    • 228 na trasie:Rondo Kosynierów Gdyńskich-Santocko (przez Chwalęcice).

Przypisy

  1. Gmina Kłodawa - liczba ludności 30.06.2013.
  2. J. Lewczuk, B. Skaziński (red.), Zabytki północnej części województwa lubuskiego, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Zielonej Górze, Zielona Góra – Gorzów Wielkopolski 2004, ISBN 83-921289-0-7, s. 55-56.
  3. E. Rymarz, J. Jarzewicz, Mironice, Monasticon Cisterciense Poloniae t. II, Poznań 1999, s. 251.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubelskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 19.1.13]. s. 2.

Bibliografia[edytuj kod]

  • B. Kucharski, Informator Turystyczno-Krajoznawczy Województwa Gorzowskiego, Urząd Wojewódzki w Gorzowie Wielkopolskim, Gorzów Wielkopolski 1998, ISBN 83-908511-1-3.
  • Małgorzata Pytlak, Dawne Opactwo Cystersów w Mironicach w świetle badań archeologiczno-architektonicznych w roku 2005, w: Lubuskie Materiały Konserwatorskie, tom 3 (2005/2006), Zielona Góra 2006.