Mirosław Arciszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mirosław Arciszewski
Mirosław Arciszewski.JPG
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1892
Częstochowa, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 18 września 1963
Gdańsk, Polska
Poseł RP na Łotwie
Okres od 30 kwietnia 1929
do 19 grudnia 1932
Poprzednik Juliusz Łukasiewicz
Następca Zygmunt Beczkowicz
Poseł RP w Rumunii
Okres od 15 grudnia 1932
do 30 kwietnia 1938
Poprzednik Jan Szembek
Następca Roger Raczyński (ambasador)
p. o. wiceministra spraw zagranicznych RP
Okres od maj 1938
do 16 września 1939
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii Order Trzech Gwiazd I klasy (Łotwa) Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Mirosław Arciszewski (ur. 19 stycznia 1892 w Częstochowie, zm. 18 września 1963 w Gdańsku) – polski dyplomata z okresu II Rzeczypospolitej, zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych od 1918, wolnomularz[1].

Prawo i języki wschodnie studiował w Petersburgu, podczas I wojny światowej był wcielony do wojska rosyjskiego. Od 1918 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w latach 1922–1925 był sekretarzem poselstwa w Genewie[2]. Od 1925 do 1928 był sekretarzem ambasady RP w Paryżu, później piastował stanowisko posła w Rydze (lata 1929–1932). Następnie był posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w Bukareszcie (od 15 grudnia 1932 do 30 kwietnia 1938)[3]. W rządzie Felicjana Sławoja Składkowskiego pełnił obowiązki wiceministra spraw zagranicznych od 1938 do 1939[4] (wraz z Janem Szembekiem). 16 września 1939 przekroczył granicę z Rumunią, gdzie do 4 listopada 1940 pełnił obowiązki delegata do spraw uchodźców politycznych. W 1941 powołano go na stanowisko dyrektora Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych rządu RP na uchodźstwie, a rok później został posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym przy rządach w Argentynie, Boliwii, Paragwaju i Urugwaju. W 1957 powrócił do kraju.

Żonaty z Rosjanką, Eugenią, współpracownikiem wywiadu sowieckiego (INO NKWD)[5].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Ludwik Hass, Ambicje rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905-1928. Warszawa 1984, s. 359.
  2. Mirosław Arciszewski (1892-1963) (pol.). [dostęp 1 stycznia 2010].
  3. 90 lat dyplomacji Rumunia-Polska (pol.). Konsulat Rumunii w Katowicach. [dostęp 1 stycznia 2010].
  4. Referat o zagadnieniu PROMETEJSKIM – 12 lutego 1940 (cz. II) (pol.). Stowarzyszenie Dom Kaukaski w Polsce, 5 września 2009. [dostęp 1 stycznia 2010]., formalnie nie był ani dyrektorem Departamentu Politycznego, ani podsekretarzem stanu, sprawował nadzór nad Departamentem Politycznym MSZ
  5. Władysław Bułhak: Krótki kurs dezinformacji (pol.). Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 1 stycznia 2010].
  6. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 32.
  7. a b Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 45, 1935. 
  8. Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 36, 1938. 

Bibliografia[edytuj]

  • „Kto był kim w II Rzeczypospolitej”, pod red. prof. Jacka. M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I
  • "Czy wiesz kto to jest?", praca zbiorowa pod redakcją Stanisława Łozy, Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej Warszawa 1938, tom I, s. 11