Zygmunt Beczkowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Beczkowicz
Zygmunt Beczkowicz.jpg
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1887
Łukowica, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 2 maja 1985
Gdynia, Polska
Wojewoda nowogródzki
Okres od 24 września 1926
do 20 czerwca 1931
Poprzednik Marian Januszajtis-Żegota
Następca Wacław Kostek-Biernacki
Wojewoda wileński
Okres od 20 czerwca 1931
do 27 stycznia 1933
Poprzednik Stefan Kirtiklis
Następca Władysław Jaszczołt
Poseł RP na Łotwie
Okres od 21 stycznia 1933
do 20 września 1935
Poprzednik Mirosław Arciszewski
Następca Franciszek Charwat
Senator V kadencji (II RP)
Okres od 13 listopada 1938
do 2 października 1939
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Wielki Oficer Orderu Korony Rumunii Order Trzech Gwiazd I klasy (Łotwa)

Zygmunt Kazimierz Beczkowicz (ur. 20 stycznia 1887 w Łukowicy w pow. Lubartów, zm. 2 maja 1985 w Gdyni) – polski prawnik i dyplomata, działacz społeczny i państwowy II Rzeczypospolitej, senator IV i V kadencji w latach 1935–1939.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Moskiewskiego. W latach 1918–1920 jeden z organizatorów sądownictwa polskiego w odrodzonej Rzeczypospolitej. Od 1920 zastępca komisarza rządu w Warszawie, następnie wicewojewoda warszawski. Po przewrocie majowym od 24 września 1926 do 20 czerwca 1931 wojewoda nowogródzki, od 20 czerwca 1931 do 27 stycznia 1933 wojewoda wileński. W latach 1933–1935 poseł Rzeczypospolitej w Rydze, w latach 1935–1939 senator Rzeczypospolitej (dwukrotnie z nominacji prezydenta RP). Wiceprezes Zarządu Głównego Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich w 1939 roku[1].

W 1945 pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Działacz Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK) od 1950, w latach 1958–1960 przewodniczący Komisji Krajoznawczej Zarządu Głównego PTTK, a następnie jej członek. Wieloletni członek Głównego Sądu Koleżeńskiego PTTK oraz Komisji Historycznej Zarządu Głównego PTTK. Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze nadało mu członkostwo honorowe w 1962.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 211.
  2. a b c d e Andrzej Krzysztof Kunert (red.): Posłowie i Senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939. Słownik Biograficzny. T. 1 (A-D). Warszawa: Wyd. Sejmowe, 1998, s. 111-112.
  3. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 22.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny, tom I: A–D (pod redakcją Małgorzaty Smogorzewskiej i Andrzeja Krzysztofa Kunerta), Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1998