Mirra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
100 g mirry – ta pochodzi z rejonu Dhofar (Oman)
Pozyskiwanie mirry w Somalii

Mirra – wonna żywica otrzymywana z drzew i krzewów należących do rodzaju balsamowiec (Commiphora)[1]. Uważa się, że najlepsza pochodzi z balsamowca mirry (Commiphora abyssinica), możliwe jest jednak uzyskiwanie jej również z innych gatunków balsamowca, np. Commiphora kataf i Commiphora myrrha[2]. Nazwa mirra wywodzi się z języków semickich, por. aram. ‏ܡܪܝܪܐ‎ murr, arab. ‏مر‎ murr (w obydwu językach: „gorzka”). W hebrajskiej Biblii opisana jest słowem hebr. ‏מוֹר‎ môr (lub hebr. ‏מֹר‎ mōr)[3].

Właściwości[edytuj]

Ma konsystencję skrystalizowanego miodu, bardzo przyjemny zapach i gorzki, korzenny smak. Od olibanum różni się mniejszą zawartością żywicy, a większą olejków eterycznych. Mirra samoistnie wypływa z balsamowca w postaci przeźroczystych, czerwonobrunatnych niewielkich grudek. Są one dość kruche. W handlu mają nazwę mirra eletta, tzn. mirra wyborna. Rozcięcie kory zwiększa wyciek żywicy, ale jest ona gorszej jakości: ma postać ciemniejszych i większych grudek, często zanieczyszczonych. W handlu taka mirra ma nazwę mirra in sorte[2].

Zastosowania[edytuj]

  • W starożytności była używana jako lekarstwo w chorobach układu pokarmowego, oddechowego i rozrodczego i do pielęgnacji jamy ustnej. Leczyli nią rany żołnierze Kserksesa I (ok. 517-465 p.n.e.)[2].
  • Również obecnie jest wykorzystywana jako środek leczniczy. Dodaje się ją jako środek antyseptyczny w płynach do płukania ust i pastach do zębów, stosuje także w profilaktyce i leczeniu chorób dziąseł[4]. Mirra ma własności przeciwbólowe. Jest składnikiem niektórych mazideł i maści leczniczych używanych przy leczeniu otarć skóry, stłuczeń, bólach spowodowanych skręceniem stawów, itp. Naukowcy z Florencji zbadali mechanizm jej przeciwbólowego działania na myszach. Zawarte w mirrze seskwiterpeny furanoeudesma-1,3-dien wpływają na receptory opioidowe w mózgu. Receptory te mają wpływ na odczuwanie bólu[5].
  • Duże ilości mirry zużywano dawniej do namaszczania i balsamowania zwłok[2].
  • Jest jednym ze składników kadzidła używanego podczas liturgii[2].
  • Używana jest w przemyśle kosmetycznym[2].
  • Dodawano jej do wina, które podawano skazańcom przed śmiercią, by zmniejszyć ich ból. Z Ewangelii Marka (15,23) wiemy, że podano ją również Jezusowi na krzyżu: „Tam dawali mu wino zaprawione mirrą, lecz On nie przyjął”[2].

W kulturze[edytuj]

Przypisy

  1. Patty C. Rice, Amber: Golden Gem of the Ages, Bloomington: Author House, 2006, s. 321, ISBN 1425938493.
  2. a b c d e f g h i j Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.
  3. Ernest Klein, A Comprehensive Etymological Dictionary of the Hebrew Language for Readers of English, Carta, Jerusalem: The University of Haifa, s. 380.
  4. J. Lawless, The Encyclopedia of Essential Oils, Harper Collins, 2002, s. 135.
  5. Piero Dolara i inni, Analgesic effects of myrrh, „Nature”, 379 (6560), 1996, s. 29, DOI10.1038/379029a0, PMID8538737.
  6. Mt 2,11
  7. J 19,39
  8. Rośliny, które na Całunie pozostawiły swój ślad [dostęp 2017-01-07].