Mirra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
100 g mirry – ta pochodzi z rejonu Dhofar (Oman)
Pozyskiwanie mirry w Somalii

Mirra – wonna żywica otrzymywana z drzew i krzewów należących do rodzaju balsamowiec (Commiphora)[1]. Uważa się, że najlepsza pochodzi z balsamowca mirry (Commiphora abyssinica), możliwe jest jednak uzyskiwanie jej również z innych gatunków balsamowca, np. Commiphora kataf i Commiphora myrrha[2]. Nazwa mirra wywodzi się z języków semickich, por. aram. ‏ܡܪܝܪܐ‎ murr, arab. ‏مر‎ murr (w obydwu językach: „gorzka”). W hebrajskiej Biblii opisana jest słowem hebr. ‏מוֹר‎ môr (lub hebr. ‏מֹר‎ mōr)[3].

Właściwości[edytuj]

Ma konsystencję skrystalizowanego miodu, bardzo przyjemny zapach i gorzki, korzenny smak. Od olibanum różni się mniejszą zawartością żywicy, a większą olejków eterycznych. Mirra samoistnie wypływa z balsamowca w postaci przeźroczystych, czerwonobrunatnych niewielkich grudek. Są one dość kruche. W handlu mają nazwę mirra eletta, tzn. mirra wyborna. Rozcięcie kory zwiększa wyciek żywicy, ale jest ona gorszej jakości: ma postać ciemniejszych i większych grudek, często zanieczyszczonych. W handlu taka mirra ma nazwę mirra in sorte[2].

Zastosowania[edytuj]

  • W starożytności była używana jako lekarstwo w chorobach układu pokarmowego, oddechowego i rozrodczego i do pielęgnacji jamy ustnej. Leczyli nią rany żołnierze Kserksesa I (ok. 517-465 p.n.e.)[2].
  • Również obecnie jest wykorzystywana jako środek leczniczy. Dodaje się ją jako środek antyseptyczny w płynach do płukania ust i pastach do zębów, stosuje także w profilaktyce i leczeniu chorób dziąseł[4]. Mirra ma własności przeciwbólowe. Jest składnikiem niektórych mazideł i maści leczniczych używanych przy leczeniu otarć skóry, stłuczeń, bólach spowodowanych skręceniem stawów, itp. Naukowcy z Florencji zbadali mechanizm jej przeciwbólowego działania na myszach. Zawarte w mirrze seskwiterpeny furanoeudesma-1,3-dien wpływają na receptory opioidowe w mózgu. Receptory te mają wpływ na odczuwanie bólu[5].
  • Duże ilości mirry zużywano dawniej do namaszczania i balsamowania zwłok[2].
  • Jest jednym ze składników kadzidła używanego podczas liturgii[2].
  • Używana jest w przemyśle kosmetycznym[2].
  • Dodawano jej do wina, które podawano skazańcom przed śmiercią, by zmniejszyć ich ból. Z Ewangelii Marka (15,23) wiemy, że podano ją również Jezusowi na krzyżu: „Tam dawali mu wino zaprawione mirrą, lecz On nie przyjął”[2].

W kulturze[edytuj]

Przypisy

  1. Patty C. Rice, Amber: Golden Gem of the Ages, Author House, Bloomington, 2006, s. 321.
  2. a b c d e f g h i j Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.
  3. Klein, Ernest, A Comprehensive Etymological Dictionary of the Hebrew Language for Readers of English, The University of Haifa, Carta, Jerusalem, s. 380.
  4. J. Lawless, The Encyclopedia of Essential Oils, Harper Collins 2002, s. 135.
  5. Piero Dolara, Cristina Luceri, Carla Ghelardini, Claudia Monserrat, Silvia Aiolli, Francesca Luceri, Maura Lodovici, Stefano Menichetti, Maria Novella Romanelli, Analgesic effects of myrrh. „Nature” 379 (6560): 29 (1996). doi:10.1038/379029a0. PMID 8538737.
  6. Mt 2,11
  7. J 19,39
  8. Rośliny, które na Całunie pozostawiły swój ślad.