Monaster Nowodziewiczy w Moskwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Monasteru Nowodziewiczego w Moskwie. Zobacz też: Nowodziewiczy Monaster Zmartwychwstania Pańskiego w Petersburgu.
Monaster Nowodziewiczy
Новодевичий монастырь
Ilustracja
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Miejscowość Coat of Arms of Moscow.svg Moskwa
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru monaster
Eparchia moskiewska obwodowa[1]
Typ monasteru żeński
Obiekty sakralne
Sobór Smoleńskiej Ikony Matki Bożej
Cerkwie: Zaśnięcia Matki Bożej,
św. Ambrożego,
Przemienienia Pańskiego (nadbramna)
Data budowy 1524
Data zamknięcia 1922
Data reaktywacji 1994
Położenie na mapie Moskwy
Mapa konturowa Moskwy, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Monaster Nowodziewiczy”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Monaster Nowodziewiczy”
Ziemia55°43′34″N 37°33′22″E/55,726111 37,556111
Zespół Klasztoru Nowodziewiczego[2][a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
ilustracja
Państwo  Rosja
Typ kulturowy
Spełniane kryterium I, IV, VI
Numer ref. 1097
Region[b] Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2004
na 28. sesji

Monaster Nowodziewiczy (ros. Новодевичий монастырь) – klasztor wybudowany w 1524 w Moskwie dla uczczenia zdobycia Smoleńska.

We wrześniu 1610 hetman Stanisław Żółkiewski rozlokował w klasztorze Nowodziewiczym cztery polskie chorągwie pod dowództwem Jana Chluskiego, Jana Hreczynina, Olszańskiego i Kotowskiego[3][4][5]. We wrześniu 1612 w jego pobliżu rozegrała się bitwa, w której Jan Karol Chodkiewicz, idący na odsiecz oblężonej polskiej załodze moskiewskiego Kremla, poniósł taktyczną porażkę z powstańcami moskiewskimi Dymitra Pożarskiego.

W XVII wieku Zofia Romanowa, siostra cara Piotra I Wielkiego, przebudowała go, a w 1682 stał się on jej drugą rezydencją. W tym samym klasztorze została zamknięta, gdy Piotr I przejął władzę. Niedługo później uwięził tam również swą pierwszą żonę Jewdokiję Łopuchiną.

W 1922 klasztor został zamieniony w Muzeum Emancypacji Kobiet. W 1934 stał się filią Państwowego Muzeum Historycznego.

Niektóre części zespołu klasztornego:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona eparchii moskiewskiej obwodowej – Spis monasterów (ros.)
  2. Federacja Rosyjska. Polski Komitet ds. UNESCO. [dostęp 2018-06-26].
  3. Samuel Maskiewicz "Pamiętnik", s. 33 i 34
  4. Stanisław Żółkiewski Początek i progres wojny moskiewskiej [dostęp 25-08-2008], s. 136
  5. Tomasz Bohun "Moskwa 1612", Bellona 2007, s. 52-54

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]