Moritz Adolf Karl z Saksonii-Zeitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Moritz Adolf Karl z Saksonii-Zeitz
Biskup ordynariusz litomierzycki
Ilustracja
Herb Moritz Adolf Karl z Saksonii-Zeitz
Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1702
Neustadt an der Orla
Data i miejsce śmierci 20 czerwca 1759
Pöltenberg
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1725
Nominacja biskupia 8 lutego 1730
Sakra biskupia 27 sierpnia 1730
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 sierpnia 1730
Konsekrator Franz Ferdinand von Kuenburg
Współkonsekratorzy Johann Adam Wratislaw von Mitrowitz
Daniel Joseph Mayern

Moritz Adolf Karl z Saksonii-Zeitz, niem. Moritz Adolf Karl von Sachsen-Zeitz, O.Melit. (ur. 1 grudnia 1702 w Neustadt nad Orlą, zm. 20 czerwca 1759 w Pöltenberg, obecnie Znojmo) – saski duchowny katolicki, biskup ordynariusz hradecki w latach 1732–1733, a następnie ordynariusz litomierzycki od 1733 roku, kanonik katedralny w Kolonii; książę Saksonii-Zeitz-Pegau-Neustadt od 1713 roku z dynastii Wettynów[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1702 roku na zamku Moritzburg w pobliżu Neustadt an der Orla jako syn księcia saskiego Friedricha Heinricha z Saksonii-Zeitz i jego żony Anny Friederiki Philippiny ze Szlezwika-Holsztynu-Sonderburg-Wiesenburg. Pochodził ze starego luterańskiego rodu, mimo to za namową swego stryja, arcybiskupa ostrzyhomskiego Christiana Augusta z Saksonii-Zeitz dokonał konwersji na katolicyzm w 1716 roku.

W 1722 roku za jego sprawą został proboszczem parafii św. Filipa i św. Jakuba w Altötting w Bawarii. W 1719 roku został ponadto członkiem kapituły katedralnej w Kolonii. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1725 roku, a trzy lata później mianowano go biskupem tytularnym Farsali w Tesalii. Konsekracja biskupia Moritza Adolfa miała miejsce 27 sierpnia 1730 roku w archikatedrze św. Wita w Pradze, a głównym konsekratorem był abp Franz Ferdinand von Kuenburg[2].

Będąc protegowanym panującego rodu Habsburgów, przymierzany był do objęcia jednej z diecezji w cesarstwie. W 1731 roku objął rządy w wakującej diecezji hradeckiej jako jej ordynariusz. Niedługo potem na własną prośbę został prekonizowany ordynariuszem litomierzyckim[3]. W Litomierzycach utworzył własną kolekcję sztuki, przez co zadłużył diecezję. Często podróżując, bardzo rzadko przebywał na terenie diecezji, w związku z czym rządy w biskupstwie faktycznie sprawowali za niego wikariusze generalni: Regner, Fischer i Jarschel. Z ich inicjatywy utworzono w 1738 roku seminarium duchowne[4]. Moritz Adolf Karl z Saksonii-Zeitz zmarł w 1759 roku w wieku 56 lat w Pöltenbergu koło Znojma[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sylwetka Moritza Adolfa Karla z Saksonii-Zeitz w bazie „Catholic-Hierarchy” [on-line] [dostęp 2014-12-21].
  2. a b Alfred A. Strnad, Moritz Adolph, [w: „Neue Deutsche Biographie (NDB)”, tom 18, Duncker & Humblot, Berlin 1997, ​ISBN 3-428-00199-0​, s. 144 f] [on-line] [dostęp 2014-12-21].
  3. Jochen Vötsch, Moritz Adolf (Adolph) Karl (Carl), Herzog von Sachsen-Zeitz (Neustadt), [w: „Sächsische Biografie”, pod red. Martiny Schattkowsky von Institut für Sächsische Geschichte und Volkskunde] [on-line] [dostęp 2014-12-21].
  4. Václav Bartunek, Od proboštství k biskupství (1057-1957), in 900 let litoměřické kapituly, Česká katolická charita, Praha, 1959, s. 50.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]