Most wantowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pylony typu H i A z dwurzędowymi wantami
Pylony z jednorzędowymi wantami

Most wantowy, most podwieszany – rodzaj mostu, w którym obciążenia z pomostu przenoszone są na pylony poprzez ukośnie biegnące cięgna, najczęściej wykonane w postaci lin stalowych.

Ten rodzaj mostu jest prawie zawsze najbardziej opłacalny w przypadku mostów, których najdłuższe przęsła mają od 150 m do 915 m [1]. W przypadku dłuższych przęseł tańsze są mosty wiszące, które mogą posiadać niższe pylony.

Choć mosty o ukośnych cięgnach proponowano już w XIX wieku, za pierwszy nowoczesny most podwieszony uznaje się powszechnie most w Strömsund w Szwecji, oddany do użytkowania w 1956 roku. W roku 2012 mostem wantowym o najdłuższym przęśle o długości 1104 m był Most Rosyjski łączący miasto Władywostok z Wyspą Rosyjską, w Rosji[2].

W Polsce pierwszym obiektem mostowym o ustroju nośnym podwieszonym była kładka przez Dunajec w Tylmanowej, wybudowana w 1959 roku. Do początku lat 90. wybudowano w kraju kilkanaście obiektów podwieszonych, głównie kładek dla pieszych, w tym m.in. kładkę nad Wisłą w Ustroniu (1969), kładkę nad ul. Jagiellońską w Warszawie, kładkę nad jeziorem Mikołajskim w Mikołajkach (1976), most podwieszony w Sieradzu (1979) i Most Esperanto w Bydgoszczy (1979).

Systemy mostów wantowych[edytuj | edytuj kod]

System wiązkowy
System harfowy
System półkowy

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Mosty wantowe na świecie:

Mosty wantowe w Polsce:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]