Nakielnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°51′21″N 19°15′46″E

- błąd

38 m

WD

51°51'20.9"N, 19°15'46.1"E, 51°55'N, 19°12'E

- błąd

14 m

Odległość

0 m

Nakielnica
wieś
Ilustracja
Dwór w Nakielnicy
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

zgierski

Gmina

Aleksandrów Łódzki

Sołectwo

Nakielnica

Liczba ludności (2011)

242

Strefa numeracyjna

42

Kod pocztowy

95-070

Tablice rejestracyjne

EZG

SIMC

0412872[1]

Położenie na mapie gminy Aleksandrów Łódzki
Mapa konturowa gminy Aleksandrów Łódzki, u góry znajduje się punkt z opisem „Nakielnica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Nakielnica”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Nakielnica”
Położenie na mapie powiatu zgierskiego
Mapa konturowa powiatu zgierskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Nakielnica”
Ziemia51°51′21″N 19°15′46″E/51,855833 19,262778

Nakielnicawieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Aleksandrów Łódzki.

Nakielnica uzyskała lokację miejską w 1555 roku, zdegradowana przed 1600 rokiem[2]. Wieś dóbr prestymonialnych kapituły kolegiaty łęczyckiej w powiecie łęczyckim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku[3]. Do 1924 roku istniała gmina Nakielnica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.

21 października 1945 roku w majątku Nakielnica oddział partyzancki "Niepodległość" dowodzony przez kpt. Eugeniusza Kokolskiego "Groźnego" zlikwidował zaskoczonych podczas organizowanego tam przyjęcia funkcjonariuszy Polski Ludowej – płk Jana Wołosowicza (szefa służb sanitarnych Dowództwa Okręgu Wojskowego Łódź), radzieckiego majora Bułdakowa, prokuratora wojskowego Karbowskiego i por. Meduckiego[4].

W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne Nakielnica w Aleksandrowie Łódzkim[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[6] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół dworski, poł. XIX w.:
    • dwór, nr rej.: A/153 z 28.08.1967
    • park, nr rej.: A/634 z 28.08.1967

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. TERYT
  2. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 52-53.
  3. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 68.
  4. Ksawery Jasiak, Oddział partyzancki kpt. "Groźnego" i jego żołnierze, „Niepodległość i Pamięć” (22), 4 maja 2016, s. 117-144.
  5. Dz.U. z 1990 r. nr 51, poz. 301
  6. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 2008-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-27)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Izabella Berkowska: "Dom Elżbiety". radiolodz.pl, 2017-10-01. [dostęp 2018-04-08].