Namiot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Namioty na polu namiotowym (kempingu)

Namiot – schronienie składające się z tkaniny lub innego materiału, rozpostartego na ramie lub słupkach oraz zazwyczaj rozciągniętej przez linki napinające. W mniejszych namiotach tkanina może obejmować także dół namiotu. Najczęściej zarówno sam namiot, jak i linki napinające przymocowywane są do podłoża przy pomocy wbijanych śledzi lub szpilek.

Namioty są obecnie wykorzystywane w turystyce i wojsku do schronienia i nocowania w terenie, do zabezpieczenia sprzętu przed wpływami atmosferycznymi, do tymczasowych schronień handlowych, wystawowych, jako tymczasowe magazyny a nawet pomieszczenia produkcyjne.

Jako rodzaj przenośnego schronienia używanego przez jedną lub więcej osób:

  • namiot turystyczny (przenośny) – używany na biwakach, obozach wędrownych
  • namiot trekkingowy - używany podczas wędrówek pieszych na dalekie dystanse
  • namiot ekspedycyjny - namiot używany w najcięższych warunkach zazwyczaj zaopatrzony w kołnierz (rękaw , kaptur) śnieżny zapobiegający dostawaniu się śniegu pod tropik
  • namiot handlowy - używane jako przenośne stanowiska handlowe
  • namiot wojskowy – używany np. na poligonach
    • typu NS – z podpinką i charakterystycznymi okrągłymi oknami
    • typu "10" (dziesiątka; od liczby osób które w nim mogą wygodnie spać) – popularny na obozach harcerskich
  • jurta – namiot używany przez ludy tureckie i mongolskie w Azji
  • tipi – namiot Indian prerii Ameryki Północnej
  • namiot bankietowy – spotykany na przyjęciach plenerowych
  • namiot cyrkowy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]