Nauka o klimacie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nauka o klimacie
Typ strony Portal
Data powstania 2013
Autor Szymon Malinowski, Aleksandra Kardaś, Marcin Popkiewicz, Anna Sierpińska
Wersje językowe polski
Strona internetowa

Nauka o klimacie – portal naukowy i popularnonaukowy założony w 2013 roku. Celem portalu jest rozpowszechnianie wiedzy o zmianach klimatycznych, zwłaszcza tych antropogenicznych[1]. Laureat konkursu „Popularyzator Nauki” organizowanego przez PAP i MNiSW – za rok 2017, w kategorii „Zespół”[2].

Pomysłodawcami portalu byli Piotr Flatau z Instytutu Oceanografii imienia Scripps, Szymon Malinowski z Instytutu Geofizyki przy Wydziale Fizyki na Uniwersytecie Warszawskim i Marcin Popkiewicz.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Publikacje w serwisie są podzielone na dwie części:

  • komentarze bieżących doniesień związanych ze zmianami klimatycznymi,
  • sekcja „Fakty i Mity”, w której demistyfikowane są najpopularniejsze mity dotyczące globalnego ocieplenia i badań klimatu.

W części bieżących komentarzy często są punktowane przekłamania, kłamstwa i nieścisłości w publikacjach popularnych na temat globalnego ocieplenia.

Artykuły publikowane w serwisie podlegają merytorycznej weryfikacji przez Radę Naukową portalu „Nauka o klimacie”. Rada Naukowa składa się z kilkunastu naukowców, którzy są aktywni w dziedzinach nauki związanych z fizyką atmosfery, oceanografią i zmianami klimatu[a]. Członkowie Rady Naukowej tłumaczą także raporty klimatyczne IPCC, m.in. „Zmiana Klimatu. Fizyczne Podstawy Naukowe. Przyczynek I Grupy Roboczej do Piątego Raportu Oceny Zmiany Klimatu Międzyrządowego Zespołu DS. Zmiany Klimatu”.

Konkurs[edytuj | edytuj kod]

W 2014 r. portal uruchomił konkurs pod nazwą Klimatyczna bzdura roku. Konkurs rozgrywany jest w dwóch fazach – w pierwszym zgłaszani są kandydaci do nagrody, a w drugiej fazie odbywa się głosowanie. Głosujące osoby piszą do oddanych głosów uzasadnienia, które są publikowane na portalu[3]. Dotychczasowi laureaci to:

  • 2014: minister Zbigniew Ziobro za słowa, że dwutlenek węgla nie może być szkodliwy, skoro występuje w napojach gazowanych,
  • 2015: minister Jan Szyszko za słowa, że dwutlenek węgla jest dobroczynny dla polskich lasów,
  • 2016: europoseł Janusz Korwin-Mikke za negowanie ocieplenia klimatu, jego antropogeniczności oraz konsensusu naukowców na ten temat.
  • 2017: publicysta Wojciech Cejrowski za stwierdzenie, że ludzka emisja dwutlenku węgla jest porównywalna z emisją z jednego wulkanu.
  • 2018: prezydent Andrzej Duda za stwierdzenie, że użytkowanie węgla i opieranie na nim bezpieczeństwa energetycznego nie stoi w sprzeczności z ochroną klimatu.
  • 2019: redaktor Witold Gadomski za stwierdzenie, że nie wiadomo, jaka jest skala wpływu człowieka na klimat[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W skład rady wchodzą polscy naukowcy i naukowcy polskiego pochodzenia aktywnie uczestniczący w badaniach różnych elementów systemu klimatycznego i systematycznie publikujący wyniki swoich prac w czasopismach naukowych o zasięgu międzynarodowym. Nauka o klimace; O nas (pol.). 2013. [dostęp 2016-08-30].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nauka o klimacie; O nas (pol.). 2013. [dostęp 2016-08-30].
  2. Katarzyna Florencka: Rozstrzygnięto konkurs PAP i MNiSW dla popularyzatorów nauki. Polska Agencja Prasowa, 2018-01-15. [dostęp 2018-01-18].
  3. Regulamin plebiscytu „Klimatyczna bzdura roku” (pol.). [dostęp 2016-08-30].
  4. Klimatyczna bzdura roku - Klimatyczna bzdura roku 2019, web.archive.org, 20 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-20] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-20].