Szymon Malinowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szymon Piotr Malinowski
Ilustracja
Państwo działania

 Polska

Data urodzenia

28 października 1957

Profesor nauk o Ziemi
Specjalność: fizyka atmosfery
Doktorat

22 czerwca 1988 – geofizyka
Instytut Geofizyki PAN

Habilitacja

15 października 1998 – geofizyka
Instytut Geofizyki PAN

Profesura

31 stycznia 2008[1]

Polska Akademia Nauk
Status

członek korespondent

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Instytut

Geofizyki

Stanowisko

Profesor

Dyrektor
Instytutu

Geofizyki UW

Okres spraw.

2016–obecnie

Poprzednik

Hanna Pawłowska

Szymon Piotr Malinowski (ur. 28 października 1957[2]) – polski fizyk atmosfery, profesor nauk o Ziemi, członek korespondent PAN. Od 2016 dyrektor Instytutu Geofizyki UW[3], a od 2020 przewodniczący zespołu doradczego ds. kryzysu klimatycznego przy Prezesie Polskiej Akademii Nauk[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Skończył studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego w 1982[3], broniąc pracę magisterską Wzniesienie wysokościowe emisji z kominów w różnych warunkach atmosferycznych. Następnie uzyskał doktorat nauk przyrodniczych w Instytucie Geofizyki Polskiej Akademii Nauk w 1988 na podstawie pracy Zachowanie się smug chłodniowych i kominowych w różnych warunkach atmosferycznych ze szczególnym uwzględnieniem procesów mieszania. Promotorem magisterium i doktoratu był Krzysztof Haman[5]. W 1998 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk fizycznych na podstawie monografii Drobnoskalowa struktura chmur kłębiastych[6][7]. Od 2008 profesor nauk o Ziemi[7]. Od 2020 jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk[2].

Zajmuje się fizyką chmur[8], pomiarami turbulencji w atmosferze[9]. Pracował nad aspektami meteorologii stosowanej, m.in. oddziaływaniem chłodni kominowych z atmosferą[10][11][12][13]. Od 1987 związany zawodowo z macierzystym Wydziałem. W latach 1990–1992 wykładał na Université du Québec w Montrealu. W latach 2002–2012 pełnił funkcję kierownika Zakładu Fizyki Atmosfery. Obecnie jest dyrektorem Instytutu Geofizyki na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. W Polskiej Akademii Nauk pełnił m.in. funkcję przewodniczącego Komitetu Geofizyki[7], od kwietnia 2020 jest przewodniczącym Zespołu doradczego do spraw kryzysu klimatycznego przy Prezesie Polskiej Akademii Nauk[4]. Od 2011 członek korespondent Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[3]. Wypromował dziewięcioro doktorów[14].

Jest popularyzatorem nauki – między innymi jednym z założycieli portalu Nauka o klimacie[15], współautorem książki pod tym samym tytułem[16] oraz laureatem konkursu Popularyzator Nauki 2017 w kategorii „zespół”[17]. Jest bohaterem filmu dokumentalnego w reżyserii Jonathana L. Ramseya Można panikować, w którym ostrzega przed nadchodzącą katastrofą klimatyczną.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Marcin Popkiewicz, Aleksandra Kardaś, Szymon Malinowski, Nauka o klimacie, Warszawa: Wydawnictwo Nieoczywiste; Katowice: Wydawnictwo Sonia Draga, 2018, 2019.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prof. dr hab. Szymon Piotr Malinowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2010-06-18].
  2. a b Członkowie Polskiej Akademii Nauk, czlonkowie.pan.pl [dostęp 2021-04-30].
  3. a b c Instytut Geofizyki UW.
  4. a b Jerzy Duszyński, Decyzja nr 19/2020 Prezesa Polskiej Akademii Nauk z dnia 20 kwietnia 2020 r. w sprawie powołania interdyscyplinarnego Zespołu doradczego do spraw kryzysu klimatycznego przy Prezesie Polskiej Akademii Nauk, 20 kwietnia 2020 [dostęp 2020-07-13].
  5. Malinowski, S. Zachowanie się smug chłodniowych i kominowych w różnych warunkach atmosferycznych ze szczególnym uwzględnieniem procesów mieszania, 1988.
  6. Malinowski, S., Drobnoskalowa struktura chmur kłębiastych, 1998.
  7. a b c Prof. Szymon Piotr Malinowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2010-06-18].
  8. Malinowski, Szymon P, and Hanna Pawłowska-Mankiewicz, 1989: On estimating the entrainment level in cumulus clouds, J. Atmos. Sci., 46, 2463–2465; doi:10.1175/1520-0469(1989)046<2463:OETELI>2.0.CO;2.
  9. Malinowski, Szymon P. and Isztar Zawadzki, 1993: On the surface of clouds, J. Atmos. Sci., 50, 5–13; doi:10.1175/1520-0469(1993)050<0005:OTSOC>2.0.CO;2.
  10. Haman, Krzysztof E. and Szymon P. Malinowski, 1989: Observations of cooling tower and stack plumes and their comparison with plume model ALINA, Atmos. Environ., 23, 1223–1234; doi:10.1016/0004-6981(89)90149-2.
  11. Haman, Krzysztof E. and Szymon P. Malinowski, 1996: Temperature measurements in clouds on a centimetre scale – preliminary results, Atmos. Res., 41, 161–175; doi:10.1016/0169-8095(96)00007-5.
  12. Malinowski, Szymon P. and Wojciech W. Grabowski, 1997: Local increase in concentration of cloud droplets and water content resulting from turbulent mixing, J. Tech. Phys., 38, 397-406.
  13. Kurowski M., S. P. Malinowski and W.W. Grabowski, 2009: Numerical investigation of entrainment and transport within stratocumulus-topped boundary layer. Q. J. Roy. Meteorol. Soc., 135, 77–92, doi: 10.1002/qj.354.
  14. System Wspomagania Wyboru Recenzentów, recenzenci.opi.org.pl [dostęp 2019-06-20].
  15. Nauka, O nas, naukaoklimacie.pl, 2013 [dostęp 2018-11-07] (pol.).
  16. Marcin Popkiewicz, Aleksandra Kardaś, Szymon Malinowski, Nauka o klimacie, 2018, ISBN 978-83-8110-659-7.
  17. Rozstrzygnięto konkurs PAP i MNiSW dla popularyzatorów nauki, „Nauka w Polsce” [dostęp 2018-11-07] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]