Niederbarnimer Eisenbahn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niederbarnimer Eisenbahn AG
Logo
Ilustracja
Stadler Regio-Shuttle RS1 należący do NEB
Państwo

 Niemcy

Siedziba

Berlin

Adres

Georgenstraße 22
10117 Berlin

Data założenia

1900

Forma prawna

Aktiengesellschaft

Położenie na mapie Berlina
Mapa konturowa Berlina, w centrum znajduje się punkt z opisem „Niederbarnimer Eisenbahn AG”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Niederbarnimer Eisenbahn AG”
Ziemia52°31′10,0″N 13°23′09,9″E/52,519444 13,386083
Strona internetowa
Pojazd NEB na stacji w Gorzowie Wielkopolskim (2019)

Niederbarnimer Eisenbahn (oznaczenie literowe: NEB) – niemiecki przewoźnik kolejowy obsługujący regionalne połączenia na liniach niezelektryfikowanych na terenie Berlina oraz Brandenburgii. Spółka obsługuje także połączenia transgraniczne do Kostrzyna oraz Gorzowa Wielkopolskiego.

Spółka należy w 66,92% do przedsiębiorstwa Industriebahn-Gesellschaft Berlin GmbH, które jest własnością Captrain Deutschland oraz Berliner Hafen- und Lagerhausgesellschaft mbH. Pozostałe udziały należą do lokalnych samorządów, w tym 6% do Brandenburgii[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1900 r. lokalne samorządy Brandenburgii założyły spółkę kolejową o nazwie Reinickendorf-Liebenwalder-Groß-Schönebecker Eisenbahn AG, która od 1901 r. obsługiwała połączenia na trasie z Berlin-Wilhelmsruh do Liebenwalde oraz do Groß Schönebeck. W 1925 r. otwarto linię kolejową Industriebahn Tegel–Friedrichsfelde, która również weszła w skład tego przedsiębiorstwa. W 1927 r. zmieniono jego nazwę na Niederbarnimer Eisenbahn AG[2][3].

W 1943 r. struktura własnościowa NEB prezentowała się następująco[3]:

Po II wojnie światowej i okupacji, a później podziale Niemiec, część sieci kolejowej wchodzącej w skład NEB została rozebrana przez wojska radzieckie, większość z pozostałej części linii została natomiast w granicach NRD. Część linii znalazła się jednak w granicach RFN, stąd połączenia na liniach transgranicznych zawieszono. W 1950 r. spółkę wcielono do Deutsche Reichsbahn, która przejęła połączenia na odcinkach w granicach NRD[2][3].

Po zjednoczeniu Niemiec, cała sieć dawnej Niederbarnimer Eisenbahn została ponownie połączona. W 1993 r. ponownie uruchomione zostały połączenia towarowe na trasie między Wilhelmsruh i Basdorf. W 1998 r., po zakończeniu fuzji spółek kolejowych Niemiec Wschodnich i Zachodnich, z Deutsche Bahn wydzielona została ponownie spółka Niederbarnimer Eisenbahn. W 2000 r. NEB zakupiła linie kolejowe Karow – Basdorf oraz WensickendorfSchmachtenhagen. W 2004 r. NEB wygrała przetarg organizowany przez Brandenburgię na obsługę połączeń na tzw. Heidekrautbahn, tzn. na trasie z Groß Schönebeck do Berlin-Wilhelmsruh. Do obsługi pociągów powołano spółkę-córkę NEB Betriebsgesellschaft mbH. Do obsługi połączeń skierowano spalinowy zespół trakcyjny Bombardier Talent (BR 643) oraz wagony silnikowe Stadler Regio-Shuttle RS1 (BR 632)[2].

Niederbarnimer Eisenbahn startowała także w innych przetargach na obsługę połączeń na trasach niezelektryfikowanych organizowanych przez Brandenburgię i VBB, powiększając swoją sieć połączeń o trasy przebiegające przez odcinki infrastruktury nienależące do NEB. W związku z tym w latach 2005–2008 zakupiono 11 składów typu Bombardier Talent. W 2006 r. NEB przejęła od DB Regio obsługę połączenia transgranicznego Berlin-LichtenbergKostrzyn[2].

W 2013 r. NEB podpisała umowę z Pesą Bydgoszcz SA na dostawę 9 spalinowych zespołów trakcyjnych z rodziny Pesa Link – 7 dwuczłonowych i 2 trójczłonowych. W 2015 r. wszystkie 9 pojazdów było gotowych, lecz homologacja została wydana przez Eisenbahn-Bundesamt(niem.) jedynie na pojazdy w wersji dwuczłonowej[4], a termin wydania jej na pojazdy trójczłonowe był nieznany, stąd przewoźnik zdecydował się na zmianę kontraktu na 11 dwuczłonowych pojazdów[5][6]. Oficjalna prezentacja pierwszego Linka odbyła się w czerwcu 2016[7]. Pojazdy skierowano na trasę do Kostrzyna, a później także na nowo powstałe połączenie Berlina z Gorzowem Wielkopolskim. Zostało ono wprowadzone od rozkładu jazdy 2016/2017 i jest współfinansowane przez stronę polską na mocy umowy pomiędzy NEB a Przewozami Regionalnymi[8][9].

Przewozy[edytuj | edytuj kod]

Niederbarnimer Eisenbahn świadczy od grudnia 2005 r. usługi przewozowe poprzez spółkę-córkę NEB Betriebsgesellschaft mbH[1]. Spółka jest członkiem Verkehrsverbund Berlin-Brandenburg, a w pociągach są honorowane bilety VBB[10]. Obsługiwane połączenia przebiegają przez teren Brandenburgii, a także łączą ten kraj związkowy z Berlinem oraz z terytorium Polski na trasie do Kostrzyna[11].

Linia Relacja Obsługa od
RB12 Berlin OstkreuzBerlin-LichtenbergOranienburgLöwenberg (Mark)Templin Stadt 2015
RB25 Berlin Ostkreuz – Berlin-Lichtenberg – AhrensfeldeWerneuchen 2014
RB26 Berlin Ostkreuz – Berlin-Lichtenberg – StrausbergWerbigKüstrin-KietzKostrzynGorzów Wielkopolski 2006
RB27 (Berlin-Gesundbrunnen –) Berlin-KarowBasdorfWensickendorfSchmachtenhagen
(Berlin-Gesundbrunnen –) Berlin-Karow – Basdorf – KlosterfeldeGroß Schönebeck
2005
RB35 Fürstenwalde (Spree)Bad Saarow Klinikum 2014
RB36 Königs WusterhausenBeeskowFrankfurt (Oder) 2014
RB54 Berlin-Lichtenberg – Löwenberg (Mark) – Herzberg (Mark)Rheinsberg (Mark) 2015
RB60 Eberswalde HbfWriezen – Werbig – Frankfurt (Oder) 2014
RB61 AngermündeSchwedt (Oder) 2014
RB62 Prenzlau – Angermünde – Eberswalde Hbf 2014
RB63 Eberswalde Hbf – Joachimsthal – Templin Stadt 2014

Źródło[12][11]:

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Typ Producent Lata produkcji Liczba sztuk Obsługiwane trasy Zdjęcie
BR 650 Regio-Shuttle RS1 Stadler Rail 2000 (modernizacja: 2014) 15 RB35, RB36, RB54, RB60, RB61, RB62, RB63 NEB VT 001 01 Wriezen.JPG [13][11]
BR 643 Talent Bombardier Transportation 2000, 2005–2006 11 RB12, RB25, RB26, RB27 Heidekrautbahn (14825430448).jpg [13][11]
BR 632 Link Pesa 2015–2018 11 RB26 Pesa Link Löwenberg.jpg [13][5][11]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gesellschafterstruktur, NEB – Die Niederbarnimer Eisenbahn [dostęp 2019-02-26] (niem.).
  2. a b c d Historie, NEB – Die Niederbarnimer Eisenbahn [dostęp 2019-02-26] (niem.).
  3. a b c Erich Preuß, Die Niederbarnimer Eisenbahn – Von Berlin ins Heidekraut, Stuttgart: Transpress, 2001, ISBN 3-613-71150-8.
  4. Badania homologacyjne niemieckich Linków zakończone, inforail.pl [dostęp 2019-02-26] (pol.).
  5. Rząd rusza na pomoc Pesie w sfinalizowaniu kontraktu z Rosją - Strefa Biznesu kujawsko-pomorskie, web.archive.org, 2 kwietnia 2015 [dostęp 2019-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-02].
  6. Niemcy odebrali pierwszego Linka dla NEB | Kurier Kolejowy, kurier-kolejowy.pl [dostęp 2019-02-27].
  7. Ile Przewozy Regionalne płacą NEB?, inforail.pl [dostęp 2019-02-26] (pol.).
  8. Niemieckie Linki w Gorzowie Wielkopolskim, inforail.pl [dostęp 2019-02-26] (pol.).
  9. Der VBB-Tarif, NEB – Die Niederbarnimer Eisenbahn [dostęp 2019-02-26] (niem.).
  10. a b c d e Fahrplan. Jahr 2019, NEB - Die Niederbarnimer Eisenbahn [dostęp 2019-02-26] (niem.).
  11. Linien, NEB – Die Niederbarnimer Eisenbahn [dostęp 2019-02-26] (niem.).
  12. a b c Fahrzeuge, NEB – Die Niederbarnimer Eisenbahn [dostęp 2019-02-26] (niem.).