Niedoradz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°52′20″N 15°40′6″E
- błąd 38 m
WD 51°52'N, 15°40'E
- błąd 2301 m
Odległość 664 m
Niedoradz
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Jakuba
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Otyń
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 67-106
Tablice rejestracyjne FNW
SIMC 0912818
Położenie na mapie gminy Otyń
Mapa konturowa gminy Otyń, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Niedoradz”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Niedoradz”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Niedoradz”
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa konturowa powiatu nowosolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Niedoradz”
Ziemia51°52′20″N 15°40′06″E/51,872222 15,668333

Niedoradz (niem. Nittritz[1]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Otyń. Wieś typu owalnicy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1376 roku. Jednak początki wsi sięgają XII wieku. Należy ona zatem do jednych z najstarszych wsi powiatu nowosolskiego. W XV wieku była własnością rycerską rodu von Zabeltitz. W XVI wieku Niedoradz należał do możnego rodu von Rechenbergów. Od 1639 roku wieś należała do zakonu jezuitów z Otynia. W 1787 roku po likwidacji zakonu wieś przeszła w ręce księcia żagańsko - kurlandzkiego Piotra Birona. Następnie właścicielką została księżna Dorota de Talleyrand-Périgord

W latach 1950–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[2]:

  • kościół filialny pod wezwaniem św. Jakuba (dec.: Najśw. Marii Panny), z połowy XVII wieku, XIX wieku; jednonawowy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 52. [dostęp 3.2.13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Garbacz K., Szlakiem zabytkowych miast, Zielona Góra, Agencja Wydawnicza PDN, 2005