Nikołaj Gorczakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikołaj Gorczakow
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1898
Petersburg
Data i miejsce śmierci 29 kwietnia 1958
Dżubga
Narodowość rosyjska
Dziedzina sztuki reżyseria teatralna

Nikołaj Michajłowicz Gorczakow (ros. Никола́й Михайлович Горчаков, ur. 19 kwietnia (7 kwietnia s.s.) 1898 w Petersburgu, zm. 29 kwietnia 1958 w Dżubdze) – rosyjski reżyser teatralny, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nikołaj Gorczakow urodził się 19 kwietnia 1898 w Petersburgu, w rodzinie Michaiła Konstantinowicza Dieterichsa, generała armii carskiej a potem Białej Armii. Pseudonim Gorczakow przyjął na cześć znanej, rosyjskiej arystokratycznej rodziny z którą był spokrewniony. W 1916 roku ukończył naukę w szkole średniej w Moskwie. W latach 1917–1921 służył w Armii Czerwonej. Po demobilizacji rozpoczął się jego wieloletni związek z Moskiewskim Akademickim Teatrem Artystycznym (MChAT). Sztuki teatralnej uczył się początkowo od Jewgienija Wachtangowa, a później został uczniem i bliskim współpracownikiem Konstantego Stanisławskiego[1]. W 1922 roku debiutował na deskach MChAT rolą aktorską, w 1924 roku zadebiutował już jako reżyser Bitwy o życie Charlesa Dickensa, a później pełnił tam funkcję dyrektora. Od roku 1928 był wykładowcą, a od 1939 profesorem i kierownikiem katedry reżyserii Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (GITIS). W latach 1931–1934 był dyrektorem artystycznym Moskiewskiego Teatru Satyry, później kierował teatrem dramatycznym, a od 1943 roku wrócił na stanowisko w Teatrze Satyry i był z nim związany do 1948 roku[2]. Jednym z uczniów Gorczakowa, był polski reżyser teatralny Jerzy Jarocki[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Gorczakow zdobył wiele odznaczeń i nagród: Zasłużony Artysta Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (1943), laureat Nagrody Stalina (1946, 1952)[1].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GORCHAKOV Nikolai Mikhailovich Russian director and teacher, photo, biography (ros.). www.persona.rin.ru. [dostęp 2012-11-01].
  2. Театральная Энциклопедия (ros.). s. Библиотека Гумер - культурология. [dostęp 2012-11-01].
  3. Jerzy Jarocki (pol.). culture.pl. [dostęp 2012-10-19].