Nuri Şahin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nuri Şahin
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Nuri Kâzım Şahin
Data i miejsce urodzenia 5 września 1988
Lüdenscheid, Niemcy
Wzrost 180 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Werder Brema
Numer w klubie 17
Kariera juniorska
Lata Klub
2001–2005 Borussia Dortmund
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2005–2011 Borussia Dortmund 135 (13)
2007–2008 Feyenoord (wyp.) 29 (6)
2011–2014 Real Madryt 4 (0)
2012–2013 Liverpool F.C. (wyp.) 7 (1)
2013–2014 Borussia Dortmund (wyp.) 49 (5)
2014–2018 Borussia Dortmund 39 (3)
2018– Werder Brema 4 (0)
W sumie: 267 (28)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2003  Turcja U-16 2 (0)
2004–2005  Turcja U-17 21 (5)
2004–2005  Turcja U-18 6 (0)
2007–2008  Turcja U-21 11 (4)
2005–  Turcja 52 (2)
W sumie: 92 (11)
  1. Aktualne na: 5 listopada 2018.
  2. Aktualne na: 5 listopada 2018.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy U-17
Złoto Włochy 2005

Nuri Kâzım Şahin (wym. [nuˈɾi caːˈzɯm ˈʃahin]; ur. 5 września 1988 w Lüdenscheid) – turecki piłkarz urodzony w Niemczech występujący na pozycji pomocnika w Werderze Brema.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął w klubie RSV Meinerzhagen, skąd trafił do Borussii Dortmund. Jako zawodnik młodzieżowej reprezentacji Turcji, grającej w Mistrzostwach Europy U-17 w 2005 roku został wybrany najlepszym piłkarzem turnieju. Wywołało to spore zainteresowanie jego osobą ze strony klubów z całej Europy. Szczególnie starały się o niego angielskie kluby – Arsenal, Chelsea i Manchester United. Działacze Borussii postanowili jednak, że do transferu nie dojdzie. Arsène Wenger, trener Arsenalu, nazwał go największym talentem niemającym jeszcze osiemnastu lat w Europie[potrzebny przypis]. Zaoferował za siedemnastolatka 3 miliony euro, jednakże Borussia odrzuciła ofertę, a prezydent Hans-Joachim Watzke powiedział, że: "Şahin jest przyszłością Dortmundu". Şahin został przeniesiony z B-Jugend do kadry Borussii Dortmund. 6 sierpnia 2005 roku stał się najmłodszym zawodnikiem jaki kiedykolwiek wybiegł na boisko podczas meczu Bundesligi[1], miał wtedy 16 lat i 335 dni[2][3]. 26 listopada, Şahin poprawił kolejny rekord Bundesligi. W meczu z 1. FC Nürnberg strzelił gola dla Borussii i stał się najmłodszym strzelcem bramki w historii tych rozgrywek[3][2][1].

Latem 2007 roku Şahin został na rok wypożyczony do Feyenoordu. W jego barwach udało mu się zdobyć Puchar Holandii. Dobrą grą w Rotterdamie sprawił, że od razu po powrocie stał się podstawowym zawodnikiem drużyny prowadzonej przez Jürgena Kloppa.

Był kluczowym piłkarzem dortmundczyków podczas ustanawiania klubowego rekordu 7 zwycięstw z rzędu w sezonie 2008/2009. W sezonie 2010/2011 zdobył z klubem mistrzostwo Niemiec i został wybrany najlepszym piłkarzem według magazynu Kicker[4].

9 maja 2011 roku Nuri Şahin podpisał sześcioletni kontrakt z Realem Madryt. Transfer Turka kosztował Real około 10 milionów euro[5]. Jego oficjalny debiut miał miejsce 6 listopada 2011 roku w meczu przeciwko Osasunie wygranym przez Real 7-1. Sahin pojawił się na boisku w 67 minucie zmieniając Samiego Khedirę[6]. 22 listopada 2011 roku wystąpił w podstawowym składzie drużyny z Madrytu, w meczu przeciwko Dinamo Zagrzeb w Lidze Mistrzów[7].

25 sierpnia 2012 roku został wypożyczony do końca sezonu do Liverpoolu[8]. 2 września 2012 roku zadebiutował w barwach The Reds, w meczu z Arsenalem. 26 września 2012 roku jego dwa gole przeciwko West Bromwich Albion w Pucharze Ligi dały Liverpoolowi awans do kolejnej rundy[9].

11 stycznia 2013 zakończono wypożyczenie Nuriego do Liverpoolu[10]. Zawodnik powrócił do klubu w którym się wychował, Borussii Dortmund. Został wypożyczony na 18 miesięcy z opcją wykupu. Na początku 2014 roku zdecydowano o wykupieniu Sahina z Real Madryt.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Rok 2005 okazał być się przełomowy dla młodego Turka. Razem z drużyną zdobył mistrzostwo Europy U-17, gdzie został wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju[2]. Zaowocowało to powołaniem do seniorskiej reprezentacji, w której zadebiutował 8 października. Şahin wszedł w 85 minucie spotkania z Niemcami, a już w 89 minucie mógł cieszyć się ze swojego premierowego gola, stając się tym samym najmłodszym strzelcem bramki dla reprezentacji Turcji[3][2][1].

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Stan na 8 sierpnia 2013 r.

Klub Sezon Liga Puchar Europa Razem
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
Niemcy Borussia Dortmund 2005/2006 23 1 6 0 0 0 23 1 6
2006/2007 24 0 1 1 0 0 25 0 1
Holandia Feyenoord (wyp.) 2007/2008 29 6 5 5 0 0 34 6 5
Niemcy Borussia Dortmund 2008/2009 25 2 6 2 0 1 1 0 0 28 2 7
2009/2010 33 4 8 3 2 1 36 6 9
2010/2011 30 6 8 2 0 1 8 2 4 40 8 13
Hiszpania Real Madryt 2011/2012 4 0 0 2 1 1 4 0 0 10 1 1
Anglia Liverpool F.C. (wyp.) 2012/2013 7 1 1 1 2 0 4 0 1 12 3 2
Niemcy Borussia Dortmund (wyp.) 2012/2013 15 3 3 0 0 0 3 0 0 18 3 3
Łącznie w karierze 190 23 38 16 5 4 19 2 4 226 30 47

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Feyenoord Rotterdam[edytuj | edytuj kod]

Borussia Dortmund[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nuri Sahin – Under the Microscope (ang.). thehardtackle.com. [dostęp 2011-11-06].
  2. a b c d 2005: Nuri Şahin (ang.). uefa.com. [dostęp 2011-11-06].
  3. a b c Liverpool FC: 4. Nuri Sahin – Liverpool FC (ang.). liverpoolfc.com. [dostęp 2012-08-25].
  4. Sahin: Bundesliga Player of the Season (ang.). realmadrid.com. [dostęp 2011-11-30].
  5. Official Announcement: Nuri Sahin, new Real Madrid player (ang.). realmadrid.com. [dostęp 2011-05-09].
  6. Nuri Sahin delighted with Real Madrid debut against Osasuna (ang.). goal.com. [dostęp 2011-11-30].
  7. Real Madrid − Dinamo Zagreb (ang.). uefa.com. [dostęp 2011-11-30].
  8. LFC complete Sahin loan (ang.). Liverpool FC, 2012-08-25. [dostęp 2012-08-25].
  9. Sahin brace beats Baggies (ang.). Liverpool FC, 2012-09-26. [dostęp 2012-09-26].
  10. Liverpool confirm Sahin departure (ang.). Liverpool FC, 2013-01-11. [dostęp 2013-01-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]