Okablowanie strukturalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Okablowanie strukturalne – system uniwersalnego okablowania telekomunikacyjnego przewidziany do szerokiej gamy zastosowań. Umożliwia on tworzenie sieci komputerowych lub dołączanie telefonów i innych urządzeń pracujących w sieci.

System okablowania strukturalnego to produkt złożony z wielu komponentów (kabli, elementów połączeniowych, elementów dopasowujących, i innych) spełniających wymagania określonych norm, służących do budowy pasywnej infrastruktury kablowej niezależnej od specyficznych zastosowań.

Budowa systemu[edytuj | edytuj kod]

Zwykle do okablowania używa się skrętki 4-parowej, kabla koncentrycznego (Coax) o impedancji 75 Ω lub światłowodów.

Elementy okablowania strukturalnego i ich funkcje:

  1. Okablowanie pionowe - światłowody lub kable miedziane przeznaczone do łączenia z siecią. Przeważnie stosowane w pionach kablowych budynków,
  2. Okablowanie poziome - połączenie punktu gniazda abonenckiego z punktem rozdzielczym,
  3. Punkty rozdzielcze - punkt centralny okablowania w topologii gwiazdy,
  4. Gniazda abonenckie - urządzenia odbiorcze, przystosowane do przenoszenia sygnałów. Przeważnie stosuje się 2 gniazda 8P8C,
  5. Połączenie systemowe - połączenie okablowania strukturalnego z systemami komputerowymi,
  6. Połączenia międzybudynkowe - do łączenia segmentów sieci znajdujących się w różnych budynkach, często nazywana okablowaniem pionowym między budynkami lub okablowaniem kampusowym,

Warunki[edytuj | edytuj kod]

Projektując sieć komputerową i telekomunikacyjną należy się kierować pewnymi zasadami, które są przedstawione w normach:

Rodzaje okablowania[edytuj | edytuj kod]

Przesłanie tego samego strumienia poprzez okablowanie kategorii 6 następuje w nieco inny sposób, otóż dwie pary przesyłają z przepustowością 1000 Mbit/s w jedną stronę, pozostałe dwie w przeciwną. Tego typu transmisja pozwala na uproszczenie urządzeń gdyż każde jest wyposażone w dwa moduły nadawcze i dwa moduły odbiorcze.

Rodzaje okablowania wykorzystującego światłowody:

Zastosowanie okablowania strukturalnego[edytuj | edytuj kod]

Normy okablowania strukturalnego[edytuj | edytuj kod]

Klasy i kategorie okablowania strukturalnego[edytuj | edytuj kod]

Zestawienie zdefiniowanych klas łącza (ang. link) oraz wymaganych kategorii okablowania i złączy dla danej klasy:

  • klasa A – realizacja usług telefonicznych z pasmem częstotliwości do 100 kHz;
  • klasa B – okablowanie dla aplikacji głosowych i usługa terminalowa z pasmem częstotliwości do 1 MHz;
  • klasa C (kategoria 3) – typowe techniki sieci lokalnych LAN wykorzystujące pasmo częstotliwości do 16 MHz;
  • klasa D (kategoria 5) – przeznaczona dla szybkich sieci lokalnych, obejmuje aplikacje wykorzystujące pasmo częstotliwości do 100 MHz.
  • klasa E (kategoria 6) – projekt stanowiący najnowsze (1999 r.) rozszerzenie ISO/IEC11801/ TIA obejmuje okablowanie, którego parametry są określane do częstotliwości 250 MHz
  • klasa EA (kategoria 6A) – obejmuje okablowanie, którego parametry są określane do częstotliwości 500 MHz
  • klasa F (kategoria 7) – projekt (1999 r.) dla aplikacji wykorzystujących pasmo do 600 MHz[1], wykorzystuje najczęściej złącze GG45 (kompatybilne wstecz z 8P8C) lub TERA
  • klasa FA (kategoria 7A) – obejmuje okablowanie, którego parametry są określane do częstotliwości 1000 MHz, wykorzystuje najczęściej złącze ARJ45

W przypadku centrów danych (serwerowni) zdefiniowane zostały nowe klasy pozwalające na połączenia o długości do 30–36 metrów:

  • klasa I (kategoria 8.1) – wykorzystuje pasmo do 2000 MHz i okablowanie typu U/FTP lub F/UTP, jest wstecznie kompatybilna z klasą EA, tj. wykorzystuje złącza 8P8C, wprowadzona normą ANSI/TIA 568-C.2-1
  • klasa II (kategoria 8.2) – wykorzystuje pasmo do 2000 MHz i okablowanie typu F/FTP lub S/FTP, współdziała z klasą FA, tj wykorzystuje złącza GG45 i TERA, wprowadzona normą ANSI/TIA 568-C.2-1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje, itpedia.pl [dostęp 2019-02-11] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]