Olaf Ditlev-Simonsen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olaf Ditlev-Simonsen
Prawdziwe nazwisko Olaf Christian Ditlev-Simonsen, Jr.
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1897
Dypvåg
Data i miejsce śmierci 19 lutego 1978
Oslo
Klub Kongelig Norsk Seilforening, IF Ready
Państwo  Norwegia
Dyscypliny żeglarstwo, bandy, piłka nożna
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Berlin 1936 Żeglarstwo
8 metrów

Olaf Ditlev-Simonsen (ur. 2 stycznia 1897 w Dypvåg, zm. 19 lutego 1978 w Oslo) – norweski biznesmen, sportowiec i działacz sportowy, olimpijczyk, zdobywca srebrnego medalu w regatach na letnich igrzyskach olimpijskich w 1936 roku w Berlinie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako drugi z dziewięciorga dzieci armatora Olafa i Magdaleny z domu Pedersen. W 1902 roku rodzina przeprowadziła się do Kristianii, gdzie w 1917 roku ukończył Handelsgymnasium. Rozpoczął następnie pracę w rodzinnym przedsiębiorestwie, a w 1936 roku założył swoją własną firmę[1]. Zasiadał we władzach branżowych organizacji, m.in. Norges Rederiforbund, w czasie II wojny światowej przebywał w Szwecji zarządzając tamtejszym oddziałem Nortraship, zaś w latach 1946–1949 przewodził radzie nadzorczej Det Norske Veritas[1][2].

Otrzymał Order św. Olafa, Order Lwa Finlandii, Królewski Order Wazów, Królewski Order Gwiazdy Polarnej, Order Zasługi Republiki Włoskiej, Order Oranje-Nassau oraz Order Dannebroga[1][2][3].

Brat Johna, wuj Halfdana, również żeglarzy-olimpijczyków, a także wuj Pera, burmistrza Oslo, parlamentarzysty i ministra obrony[4].

Sport[edytuj | edytuj kod]

W wieku jedenastu lat związał się z klubem IF Ready, interesując się skokami narciarskimi i tenisem, największe sukcesy odnosząc jednak wraz z braćmi w bandy. Pierwsze mistrzostwo kraju zdobył w 1913 roku, do 1927 roku zbierając łącznie jedenaście tytułów[1][5]. W zwycięskim siedmiosobowym zespole w 1925 roku występował wraz z czterema braćmi[1][6].

Grał także w piłkę nożną i w latach 1915–1916 wystąpił w pięciu spotkaniach norweskiej reprezentacji w piłce nożnej strzelając jedną bramkę[7].

Pochodząc z rodziny związanej z morzem, zainteresował się również żeglarstwem i odnosił sukcesy zarówno w regatach krajowych, jak i zagranicznych[1]. Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 zdobył srebro w żeglarskiej klasie 8 metrów. Załogę jachtu Silja tworzyli również Lauritz Schmidt, Hans Struksnæs, Nordahl Wallem, John Ditlev-Simonsen i Jacob Tullin Thams.

Zasiadał m.in. we władzach Kongelig Norsk Seilforening, Norges Tennisforbund i Norges Fotballforbund[1]. W latach 1948–1966 był norweskim członkiem MKOl, na którym to stanowisku zastąpił go kuzyn Jan Staubo[1][8]. Był również przewodniczącym komitetu organizacyjnego Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1952[1][9].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 O Ditlev-Simonsen (norw.). snl.no. [dostęp 2013-05-22].
  2. 2,0 2,1 Hvem er Hvem? / 1973 (norw.). runeberg.org. [dostęp 2013-05-22]. s. 125.
  3. Kongens Fortjenstmedalje i gull (norw.). kongehuset.no. [dostęp 2013-05-22].
  4. Per Ditlev-Simonsen (norw.). snl.no. [dostęp 2013-05-22].
  5. Ready - en bauta i norsk idrett (norw.). ready.no. [dostęp 2013-05-22].
  6. 4 BRØDRE PÅ STABÆK (norw.). bandyforbundet.no. [dostęp 2013-05-22].
  7. Olav Jr. Ditlev-Simonsen (norw.). fotball.no. [dostęp 2013-05-22].
  8. Members (ang.). olympic.org. [dostęp 2013-05-22]. s. 25.
  9. Oslo 1952 – 6th Olympic Winter Games (ang.). olympic.org. [dostęp 2013-05-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]