Operacja Magiczny Ogień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trasa przelotu porwanego samolotu

Operacja "Magiczny ogień" – nazwa akcji niemieckich antyterrorystów GSG9 , w wyniku której uwolniono zakładników przetrzymywanych w porwanym 13 października 1977 samolocie Lufthansy.

Samolot Lufthansy "Landshut", typu Boeing 737, uprowadziło czworo palestyńskich terrorystów z Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny. Porywacze żądali uwolnienia więźniów (tzw. pierwszej generacji Frakcji Czerwonej Armii), którzy odsiadywali w więzieniach długoletnie wyroki za działalność antypaństwową w RFN. Na siłowe rozwiązanie akcji przez GSG 9 zezwolił ówczesny kanclerz RFN – Helmut Schmidt. Na wypadek, gdyby operacja się nie powiodła miał przygotowany wniosek o dymisję. W wyniku przeprowadzonej przez niemiecką jednostkę antyterrorystyczną GSG 9 na lotnisku w Mogadiszu (Somalia) akcji uwolniono wszystkich 86 zakładników i zabito trójkę napastników (przeżyła tylko jedna ciężko ranna terrorystka).

Opis porwania[edytuj | edytuj kod]

13 października 1977[edytuj | edytuj kod]

O godz. 12.55 lot 181 linii Lufthansa pilotowany przez Jurgena Schummana wystartował z Majorki w celu lotu do Frankfurtu. W czasie lotu nad Marsylią samolot został porwany i zmuszony do lądowania na lotnisku Fiumicino w Rzymie (godz. 15.45), gdzie porywacze w zamian za zakładników zażądali uwolnienia wszystkich więźniów przetrzymywanych w RFN. Następnie samolot poleciał na Cypr i lądował w Larnaka. O godzinie 22.40 wystartował do dalszego lotu. Lotniska w Bejrucie, Bagdadzie i Kuwejcie odmówiły lądowania tego samolotu.

14 października 1977[edytuj | edytuj kod]

O 1.54 samolot wylądował na wyspie Bahrajn (Zatoka Perska) i po napełnieniu zbiorników paliwem o 3.24 wystartował w nieznanym kierunku. Później okazało się, że o 5.50 wylądował na lotniku w Dubaju.

16 października 1977[edytuj | edytuj kod]

O 12.19 Boeing 737 wystartował z Dubaju i o 15.51 lądował w Adenie między pasem startowym a jego poboczem (pilot wykonał to po mistrzowsku, ponieważ zablokowany pas uniemożliwiał lądowanie). Za zgodą terrorystów Schumman z II Pilotem J. Vietorem opuścili samolot, aby obejrzeć jego ewentualne uszkodzenia w czasie lądowania. Schumman próbował rozmówić się z żołnierzami, ale Ci nie zrozumieli ani słowa po angielsku. Widząc to szef bandy terrorystów wezwał wrzaskiem wezwał Schummana do kabiny nie przyjmując informacji o uszkodzeniach samolotu. Gdy kapitan wszedł do samolotu, terrorysta rzucił nim w przejście między pierwsze rzędy foteli a następnie bił pięścią po głowie orzekając, że zaraz odbędzie się sąd rewolucyjny. Padł strzał prosto w głowę. Ciało kapitana Boeinga opadło na podłogę. Na liczne prośby terroryści zgodzili się, aby ciało zamordowanego kapitana włożyć do szafy, w której załoga samolotu posiadała odzież służbową.

17 października 1977[edytuj | edytuj kod]

O 2.02 po blisko 10-cio godzinnym postoju w Adenie samolot odleciał do Mogadiszu (Somali), gdzie lądował o 4.34. Tam szef bandy terrorystycznej wyrzucił ciało zabitego kapitana na płytę lotniska. Następnie tego dnia po południu terroryści rozlali wewnątrz samolotu oraz ubrania pasażerów dziesiątki butelek alkoholu, pzygotowując ich do podpalenia.

18 października 1977[edytuj | edytuj kod]

Na szczęście o godzinie 0.00 czasu środkowoeuropejskiego (02.00 czasu miejscowego) nastąpił atak komandosów zachodnioeuropejskich. Trwał zaledwie 120 minut. W tym czasie opanowano samolot, zabito trzech terrorystów i jednego ciężko raniono (kobieta) - bez własnych strat. W kilka dni później cała załoga otrzymała odznaczenia i Schumman pośmiertnie Krzyż Zasługi I klasy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ireneusz Chloupek. Cztery związane papierosy... (Operacja "Magiczny Ogień"). „Komandos”. 1994. 10(11). s. 16-17. 
  • Tadeusz Malinowski Lotnicy Świata Wyd. Komunikacji i Łączności Warszawa 1985 ISBN 83-206-0495-8, s. 216