Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny
ilustracja
Data założenia 1967
Ideologia polityczna leninizm, nacjonalizm
strona oficjalna

Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (LFWP, ang. Popular Front for the Liberation of Palestine, PFLP) – palestyńska organizacja nacjonalistyczna.

Historia[edytuj]

Założycielem i pierwszym przywódcą formacji był George Habasz[1]. W pierwszych latach ugrupowaniem wstrząsnęły spory ideologiczne. Z formacji odszedł Ahmed Dżibril który w 1968 roku powołał Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Główne Dowództwo[1]. W 1969 roku Nayef Hawatmeh zarzucił Habaszowi słabe zaangażowanie w ideologię marksistowsko-leninowską. Hawatmeh również odszedł z formacji. Założył konkurencyjną organizację Demokratyczno-Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (od 1974 roku Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny)[1]. LFWP przyjął strategię opartą na terroryzmie[2].

Formacja była współtwórcą Organizacji Wyzwolenia Palestyny (OWP)[3]. W 1974 roku LFWP opuścił Komitet Wykonawczy OWP. Ugrupowanie ponownie przystąpiło do OWP w 1981 roku[4].

W 1970 roku formacja uczestniczyła w konflikcie palestyńsko-jordańskim (Czarny Wrzesień)[5].

W 1987 roku wziął udział w pierwszej intifadzie[6].

Pod koniec lat 80. wpływy grupy zmalały. Związane to było z działalnością palestyńskich islamistów[7].

W 1993 roku potępił porozumienia z Oslo[7]. W 1996 roku zbojkotował wybory w Autonomii Palestyńskiej[7].

W 2000 roku Habasz zrezygnował z przywództwa w LFWP ze względów zdrowotnych[1]. Jego następcą został Abu Ali Mustafa[1], który zginął w izraelskim ataku w 2001 roku[7]. Kolejnym przywódcą LFWP został Ahmad Saadat[7].

W 2001 roku formacja uczestniczyła w intifadzie Al-Aksa[1]. W takcie intifady miejsce miało pięć zamachów samobójczych członków LFWP[7].

W wyborach parlamentarnych w Autonomii Palestyńskiej w styczniu 2006 roku ugrupowanie uzyskało 4,25% głosów i 3 miejsca w parlamencie[8][7]. Wśród nowo obranych parlamentarzystów znalazł się Ahmad Saadat[7]. Polityk w marcu tego samego roku został uprowadzony przez Izraelczyków[1] a następnie skazany na 30 lat za dowodzenia „nielegalną organizacją terrorystyczną”[7].

W ostatnich latach przeprowadza ostrzał rakietowy Izraela i celów żydowskich w Strefie Gazy[9].

Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę[edytuj]

  • 2 września 1970 roku bojownicy LFWP przeprowadzili nieudany zamach na króla Jordanii Husajna ibn Talala[2].
  • 6 września 1970 roku terroryści uprowadzili samolot linii Swissair[2]. Jeszcze tego samego dnia doszło do nieudanej próby porwania samolotu linii El Al[2]. Gdy próba nie powiodła się, terroryści porwali samolot należący do linii Pan American World Airways[2].
  • 12 września 1970 roku sympatycy LFWP porwali kolejny samolot[5].
Partyzant LFWP w 1969 roku
  • 16 lutego 2002 roku terrorysta-samobójca zdetonował na sobie ładunek wybuchowy w pizzerii w mieście Karne Szomeron. W zamachu zginęły trzy osoby, a 30 zostało rannych[9].
  • 19 maja 2002 roku terrorysta-samobójca, zdetonował na sobie ładunek wybuchowy, zabił trzy osoby i ranił około 60. Zamach miał miejsce w mieście Netanja[9].
  • 20 czerwca 2002 roku terroryści wkroczyli do Itamar gdzie zabili pięć osób, a osiem ranili[9].
  • 25 grudnia 2003 roku terrorysta-samobójca zdetonował na sobie ładunek wybuchowy, zabijając czterech Izraelczyków i raniąc ponad 20 innych[9].

Relacje z innymi grupami terrorystycznymi[edytuj]

Dawniej współpracował z Frakcją Czerwonej Armii, Komórkami Rewolucyjnymi i Japońską Armią Czerwoną[7][4].

Według byłych członków Czerwonych Brygad, LFWP sprzedawał organizacji broń. Do transakcji miało dochodzić za pośrednictwem Libii[12]. Broń od LFWP kupowali też terroryści z Linii Frontu[13].

Członkowie LFWP są szkoleni przez bojowników libańskiego Hezbollahu[9].

Wsparcie zagraniczne[edytuj]

Grupa wspierana jest przez Syrię i Iran[6]. Dawniej LFWP mógł liczyć również na pomoc Libii[6], Chin i Związku Radzieckiego[9].

Liczebność[edytuj]

Liczy około 800 członków[9].

Ideologia[edytuj]

Wyznaje poglądy marksistowsko-leninowskie[1] i nacjonalistyczne[7]. Celem LFWP jest utworzenie niepodległego państwa palestyńskiego[6] i zniszczenie Izraela[14].

Jako organizacja terrorystyczna[edytuj]

Figuruje na liście organizacji terrorystycznych Departamentu Stanu USA[9] i Unii Europejskiej[15].

Przypisy

  1. a b c d e f g h Terroryzm s. 45-46
  2. a b c d e Terroryzm s. 47
  3. Terroryzm s. 43
  4. a b c d e f Terroryzm s. 52
  5. a b Terroryzm s. 48
  6. a b c d Popular Front For The Liberation Of Palestine (ang.). encyclopedia.com. [dostęp 2017-09-11].
  7. a b c d e f g h i j k l m Profile: Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) (ang.). bbc.com. [dostęp 2017-09-11].
  8. ELECTION FOR PALESTINIAN LEGISLATIVE COUNCIL (ang.). electionguide.org. [dostęp 2017-09-15].
  9. a b c d e f g h i j k Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) (ang.). encyclopedia.com. [dostęp 2017-09-11].
  10. a b Terroryzm s. 88-89
  11. Terroryzm s. 74-76
  12. Red Brigades (ang.). web.stanford.edu. [dostęp 2017-09-09].
  13. Prima Linea (ang.). web.stanford.edu. [dostęp 2017-09-11].
  14. Do ataku w Jerozolimie przyznał się Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (pol.). rp.pl. [dostęp 2017-09-11].
  15. Oto niemiecka demokracja: w wyborach do Bundestagu wezmą udział palestyńscy terroryści (pol.). niezalezna.pl. [dostęp 2017-09-13].

Bibliografia[edytuj]

  • Wilhelm Dietl, Rolf Tophoven, Kai Hirschmann: Terroryzm. Warszawa: 2012. ISBN 9788301160197.