Optoelektronika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Optoelektronika to dziedzina techniki, która wykorzystuje specyficzne właściwości światła w celu pozyskiwania, gromadzenia, przesyłania, obróbki i prezentacji informacji. Optoelektronika zajmuje sie także konstrukcją i zastosowaniem urządzeń i aparatów do emisji i detekcji światła. Zastosowania obejmują różne dziedziny techniki, a także medycyny. Światło cechuje bardzo wysoka częstotliwość (kilkaset THz), zaś długości fal z obszaru widzialnego (VIS) znajdują się w zakresie od 380 nm do 780 nm. Ta akurat cecha przyczynia się do szybkości transferu (szerokość pasma).

Zadania optoelektroniki względem informacji (oraz przykłady):

  1. pozyskiwanie - detektory fotoelektryczne
  2. gromadzenie - laserowe czytniki CD,DVD, holograficznej pamięci
  3. przesyłanie - technika światłowodowa, porty podczerwieni IrDA
  4. obróbka - duża gałąź fotoniki związana z nieliniowością elementów optycznych np. bramki optyczne → komputery optyczne
  5. prezentacja - prawie wszystko co wiąże się z wizualizacją w elektronice:

Warto zaznaczyć, że optoelektronika skupia dziedziny nauk takie jak chemia, fizyka ciała stałego, oraz elektronikę. Z optoelektroniką wiąże się też wykorzystanie promieniowana elektromagnetycznego w biomedycynie. Tą dziedziną zajmuje się optyka biomedyczna, stanowiąca dział inżynierii biomedycznej.