Optoelektronika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Optoelektronika – dziedzina techniki, która wykorzystuje specyficzne właściwości światła w celu pozyskiwania, gromadzenia, przesyłania, obróbki i prezentacji informacji. Optoelektronika zajmuje się także konstrukcją i zastosowaniem urządzeń i aparatów do emisji i detekcji światła. Zastosowania obejmują różne dziedziny techniki, a także medycyny. Światło cechuje bardzo wysoka częstotliwość (kilkaset THz), zaś długości fal z obszaru widzialnego (VIS) znajdują się w zakresie od 380 nm do 780 nm. Ta akurat cecha przyczynia się do szybkości transferu (szerokość pasma).

Zadania optoelektroniki względem informacji (oraz przykłady):

  1. pozyskiwanie – detektory fotoelektryczne
  2. gromadzenie – laserowe czytniki CD,DVD, holograficznej pamięci
  3. przesyłanie – technika światłowodowa, porty podczerwieni IrDA
  4. obróbka – duża gałąź fotoniki związana z nieliniowością elementów optycznych np. bramki optyczne → komputery optyczne
  5. prezentacja – prawie wszystko co wiąże się z wizualizacją w elektronice:

Warto zaznaczyć, że optoelektronika skupia następujące dziedziny nauk: chemia, fizyka ciała stałego, oraz elektronikę. Z optoelektroniką wiąże się też wykorzystanie promieniowania elektromagnetycznego w biomedycynie. Tą dziedziną zajmuje się optyka biomedyczna, stanowiąca dział inżynierii biomedycznej.