Optoelektronika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Optoelektronika – dziedzina techniki, która wykorzystuje specyficzne właściwości światła w celu pozyskiwania, gromadzenia, przesyłania, przetwarzania i prezentacji informacji[1]. Optoelektronika zajmuje się także konstrukcją i zastosowaniem urządzeń i aparatów do emisji i detekcji światła. Zastosowania obejmują różne dziedziny techniki, a także medycyny. Światło cechuje bardzo wysoka częstotliwość (kilkaset THz), zaś długości fal z obszaru widzialnego (VIS) znajdują się w zakresie od 380 nm do 780 nm. Ta akurat cecha przyczynia się do szybkości transferu (szerokość pasma).

Zadania optoelektroniki względem informacji (oraz przykłady):

Warto zaznaczyć, że optoelektronika skupia następujące dziedziny nauk: chemia, fizyka ciała stałego, oraz elektronika. Z optoelektroniką wiąże się też wykorzystanie promieniowania elektromagnetycznego w biomedycynie. Tą dziedziną zajmuje się optyka biomedyczna, stanowiąca dział inżynierii biomedycznej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Optoelektronika, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-23].