Optyka nieliniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Optyka nieliniowa – dział optyki obejmujący zjawiska optyczne niespełniające zasady superpozycji fal. Są to zjawiska, w których optyczne własności ośrodka zależą od natężenia padającego światła.

Spektakularnym zjawiskiem optyki nieliniowej jest powielanie częstości fali elektromagnetycznej, z których najbardziej istotna jest generacja drugiej harmonicznej. Innymi przykładami zjawisk nieliniowych są: zjawisko Faradaya, zjawisko Kerra, samoogniskowanie się światła, nasycenie absorpcji, ramanowskie rozpraszanie światła itp.

Zjawiska optyki nieliniowej wykorzystywane są w nowoczesnych technologiach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]