Order Orła Białego (Rosja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy orderu rosyjskiego. Zobacz też: inne ordery o tej samej nazwie.
Cesarski i Królewski
Order Orła Białego
Awers
Awers i rewers oznaki orderu z 1863
Awers
Awers insygniów orderu
Baretka
Baretka
Ustanowiono 1831
Dewiza PRO FIDE, REGE ET LEGE
(Za Wiarę, Króla i Prawo)
Powyżej Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania
Równorzędne Order Świętej Katarzyny Męczennicy
Order Świętego Aleksandra Newskiego
Powiązane Order Orła Białego (Polska)
Order Orła Białego (Serbia)

Cesarski i Królewski Order Orła Białegoorder rosyjski.

Historia[edytuj]

Został ustanowiony ukazem cara Mikołaja I po upadku powstania listopadowego w 1831 roku jako order "cesarski i królewski" ("imperatorskij i carskij"). Nadawany przez cesarzy rosyjskich do upadku caratu w wyniku rewolucji lutowej w marcu 1917 roku. Zachowany przez Rząd Tymczasowy, następnie jeden z orderów dynastycznych Domu Romanowów (Rosyjskiego Domu Cesarskiego) na wygnaniu, nadawany bardzo rzadko, przeważnie kawalerom Orderu Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (którym przysługuje automatycznie, obok kilku innych orderów cesarskich); w ten sposób do liczby kawalerów tego orderu zaliczeni są m.in. były car Bułgarii Symeon II, były król Grecji Konstantyn II, wielki mistrz Zakonu Maltańskiego Andrew Bertie, patriarcha Aleksy II.

Wygląd[edytuj]

Ze zlikwidowanego Orderu Orła Białego Królestwa Polskiego zachowano dawną stanisławowską gwiazdę i dewizę "Pro Fide, Lege et Rege", order nazywał się "Cesarski i Królewski". Oznaką był dwugłowy orzeł carski w złotej koronie emaliowany na czarno ze złotym krzyżem maltańskim na piersi emaliowanym na czerwono z białą emaliowaną obwódką i złotymi promieniami pomiędzy ramionami. Na krzyżu z kolei znajdował się biały orzeł z rozpostartymi skrzydłami i głową zwróconą w prawo (wzór Orderu Orła Białego Królestwa Polskiego). Order noszony był na ciemnoniebieskiej szarfie.

Gwiazda ośmiopromienna, złota z prostymi promieniami, w środkowym medalionie biały obwiedziony na czerwono krzyż ze złotymi promieniami pomiędzy ramionami, otoczony przez błękitny krąg z dewizą orderu (Pro Fide, Lege et Rege). W systemie rosyjskim order zajmował trzecie miejsce po orderze Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania oraz równorzędnych orderach Świętego Aleksandra Newskiego i Świętej Katarzyny Męczennicy. Posiadał dwie kategorie, wojskową i cywilną. W przypadku kategorii wojskowej ozdabiano oznakę dwoma skrzyżowanymi mieczami umieszczonymi pod koroną cesarską wieńczącą oznakę oraz pod medalionem na gwieździe. W projekcie opracowanym w 1917 roku przez rosyjski Rząd Tymczasowy trzy korony nad orłem rosyjskim miała zastąpić wstążka, zaś "monarchistyczną" dewizę na gwieździe – gałązki laurowe. Na emigracji wrócił do swej dawnej postaci.

Carowie nadali go 1017 osobom.

Odznaczeni[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • И. Г. Cпaccкий: Инocтpaнныe и pyccкиe opденa дo 1917 гoдa, Leningrad 1963.

Linki zewnętrzne[edytuj]