Konstantyn II Grecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstantyn II
Κωνσταντίνος Β΄

Jego Królewska Mość król Greków
King Constantine.jpg
Royal Monogram of King Constantine II of Greece.svg
Król Hellenów
Okres panowania od 6 marca 1964
do 1 czerwca 1973
Poprzednik Paweł I Grecki
Następca republika
Dane biograficzne
Dynastia Glücksburgowie
Urodziny 2 czerwca 1940
w Psichiko
Ojciec Paweł I Grecki
Matka Fryderyka Hanowerska
Żona Anna Maria
Dzieci Aleksa, Paweł, Mikołaj, Teodora, Filip
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Jerzego I (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Feniksa (Grecja) Wielki Łańcuch Orderu Świętych Jerzego i Konstantyna (Grecja) Order Słonia (Dania) Wielki Komandor Orderu Danebroga (Dania) Order Złotego Runa (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Złotego Lwa Nassau Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Order Królewski Serafinów (Szwecja) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielkim Łańcuchem (1951-2001) Święty Konstantyński Order Wojskowy Świętego Jerzego Medal 2500-lecia Imperium Perskiego
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Konstantyn II, właśc., gr. Κωνσταντίνος – (Kontantinos) (ur. 2 czerwca 1940 w Psichiko) – król Hellenów w latach 1964-1973 i na krótko 1974 z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów, książę duński. Syn Pawła I i Fryderyki Hanowerskiej. Mistrz olimpijski w żeglarstwie. Jest 406. w linii sukcesji do tronu brytyjskiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Okres II wojny światowej spędził w Związku Południowej Afryki i powrócił wraz z rodziną do Grecji w 1946. Kształcił się w akademiach wojskowych oraz na Uniwersytecie w Atenach, gdzie studiował prawo. Po objęciu przez ojca korony w 1947 nosił tytuł następcy tronu, a 6 marca 1964 został kolejnym królem Grecji (oficjalnie: „Królem Hellenów”). Rychło popadł w konflikt o kontrolę nad armią z sędziwym premierem Georgiosem Papandreou, którego ustąpienie ze stanowiska w lipcu 1965 stało się początkiem wielkiego kryzysu państwowego. Następcy Papandreou pełnili swoje obowiązki jedynie tymczasowo, ostatecznie w kwietniu 1967 grupa oficerów pod przewodnictwem Jeoriosa Papadopoulosa dokonała zamachu stanu i przejęła władzę. W grudniu 1967 król – pozostawiony na tronie – podjął próbę kolejnego zamachu, ale po jego niepowodzeniu wyjechał wraz z rodziną do Rzymu.

Także na emigracji junta wojskowa pozostawiła króla Konstantyna II oficjalnie na tronie, mianując w Grecji kolejnych regentów (m.in. samego Papadopoulosa). W 1973 ostatecznie monarchia została zniesiona, co potwierdziły referenda, w tym przeprowadzone w 1974 już po odsunięciu rządzących oficerów. W opinii wielu Greków młody król był odpowiedzialny za wieloletni zamęt polityczny w Grecji.

Konstantyn II pozostaje na emigracji do 2009 roku roku mieszkał w Londynie. Jest zaprzyjaźniony z następcą tronu brytyjskiego Karolem. Jest ojcem chrzestnym jego syna, księcia Williama. W 1980 założył w Londynie Kolegium Greckie.

W 2013 roku wrócił z żoną po 46 latach wygnania do Grecji. Zamieszkał w Porto Heli. To samo uczynił jego młodszy syn Mikołaj z żoną Tatianą.

Małżeństwo

Od 18 września 1964 jego żoną jest Anna Maria, córka króla Danii Fryderyka IX i siostra królowej Małgorzaty II. Para królewska ma pięcioro dzieci:

  • Aleksę (ur. 10 lipca 1965), żonę Carlosa Morales Quintana
  • Pawła (Pavlosa) (ur. 20 maja 1967), następcę tronu, męża Marie-Chantal Miller
  • Mikołaja (ur. 1 października 1969), męża Tatiany Blatnik
  • Teodorę (ur. 9 czerwca 1983)
  • Filipa (Philippos) (ur. 26 kwietnia 1986
Sport

W młodości, jeszcze jako następca tronu greckiego, Konstantyn II z sukcesami uprawiał żeglarstwo. W 1960 na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie sięgnął po złoty medal w żeglarskiej klasie Dragon. Aktywnie uczestniczy w międzynarodowym ruchu olimpijskim – od 1974 jest honorowym członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, pełni lub pełnił także funkcje honorowego prezesa Narodowego Komitetu Olimpijskiego Grecji, honorowego prezydenta Międzynarodowej Akademii Olimpijskiej, honorowego prezydenta Królewskiego Greckiego Stowarzyszenia Żeglarskiego oraz Międzynarodowej Federacji Żeglarskiej ISAF, patronuje znanym klubom żeglarskim „Pwllheli” i w Gstaad oraz Międzynarodowej Unii Pięcioboju Nowoczesnego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony m.in. duńskimi: Orderem Słonia (1962), Wielką Komandorią Orderu Danebroga, Medalem Pamiątkowym 25-lecia Panowania Królowej Małgorzaty II (1997), Medalem Pamiątkowym Srebrnych Godów Królowej Małgorzaty i Księcia Henryka (1992), Medalem Wspomnieniowym 100-lecia od Narodzin Króla Fryderyka IX (1999) oraz Medalem Pamiątkowym 50-lecia od Przybycia Królowej Ingrid do Danii (1985)[1].

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Konstantyn I
Glücksburg

ur. 2 VIII 1868
zm. 11 I 1923
Zofia
Hohenzollern
1)
ur. 14 VI 1870
zm. 13 I 1932
Ernest August III
Hanowerski
ur. 17 XI 1887
zm. 30 I 1953
Wiktoria Ludwika
Hohenzollern
2)
ur. 13 IX 1892
zm. 11 XII 1980
         
     
  Paweł I
Glücksburg

ur. 14 XII 1901
zm. 6 III 1964
Fryderyka
Hanowerska

ur. 18 IV 1917
zm. 6 II 1981
     
   

Anna Maria
Glücksburg

ur. 30 VIII 1946
OO   18 IX 1964
Konstantyn II
Glücksburg

ur. 2 VI 1940
                   
                   
                   
Aleksandra
Glücksburg
 ur. 10 VII 1965
 
Paweł
Glücksburg

 ur. 20 V 1967
 
Mikołaj
Glücksburg
 ur. 1 X 1969
 
Teodora
Glücksburg
 ur. 9 VI 1983
 
Filip
Glücksburg
 ur. 26 IV 1986
 
  1. Córka Fryderyka III Hohenzollerna
  2. Córka Wilhelma II Hohenzollerna


Poprzednik
Paweł I Glücksburg
Royal Arms of Greece.svg Król Grecji
1964-1973
Royal Arms of Greece.svg Następca
republika
Poprzednik
republika
Royal Arms of Greece.svg Król Grecji
1974
Royal Arms of Greece.svg Następca
republika
  1. Ordensdetaljer (duń.). borger.dk. [dostęp 2015-05-27].