Konstantyn II Grecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstantyn II
Κωνσταντίνος Β΄
Jego Królewska Mość Król Konstantyn II
Ilustracja
Wizerunek herbu
Faksymile
Król Hellenów
Okres

od 6 marca 1964
do 1 czerwca 1973

Poprzednik

Paweł I Grecki

Następca

republika

Pretendent do tronu Grecji
Okres

od 1 czerwca 1973
do 10 stycznia 2023

Następca

Paweł (II) Grecki

Regent Królestwa Grecji
Okres

od 20 lutego 1964
do 6 marca 1964

Książę koronny Grecji
Okres

od 1 kwietnia 1947
do 6 marca 1964

Dane biograficzne
Dynastia

Glücksburgowie

Data i miejsce urodzenia

2 czerwca 1940
Psichiko

Data i miejsce śmierci

10 stycznia 2023
Ateny

Ojciec

Paweł I Grecki

Matka

Fryderyka Hanowerska

Rodzeństwo

Zofia, Irena

Żona

Anna Maria
od 18 września 1964

Dzieci

Aleksa, Paweł, Mikołaj, Teodora, Filip

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Jerzego I (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Feniksa (Grecja) Wielki Łańcuch Orderu Świętych Jerzego i Konstantyna (Grecja) Order Słonia (Dania) Wielki Komandor Orderu Danebroga (Dania) Medal Srebrnego Jubileuszu Małgorzaty II (Dania) Link=Medal Pamiątkowy Srebrnych Godów Królowej Małgorzaty II i Księcia Henryka Link=Medal Wspomnieniowy 100-lecia od Narodzin Króla Fryderyka IX Link=Medal Pamiątkowy 50 Rocznicy Przyjazdu Królowej Ingrid do Danii Order Złotego Runa (Hiszpania) Order Lwa Złotego (Nassau) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Order Królewski Serafinów (Szwecja) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielkim Łańcuchem (1951-2001) Wielka Wstęga Świętego Konstantyńskiego Orderu Wojskowego Świętego Jerzego Medal 2500-lecia Imperium Perskiego

Konstantyn II, właśc., gr. Κωνσταντίνος – Kontantinos (ur. 2 czerwca 1940 w Psichiko, zm. 10 stycznia 2023 w Atenach[1]) – król Hellenów w latach 1964–1973 z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów, książę duński. Syn Pawła I i Fryderyki Hanowerskiej. Mistrz olimpijski w żeglarstwie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Okres II wojny światowej spędził w Związku Południowej Afryki i powrócił z rodziną do Grecji w 1946. Kształcił się w akademiach wojskowych oraz na Uniwersytecie w Atenach, gdzie studiował prawo. Po objęciu przez ojca korony w 1947 nosił tytuł następcy tronu. W 1964 stan zdrowia ojca Konstantyna II, króla Pawła I uległ gwałtownemu pogorszeniu. U ojca przyszłego króla wykryto raka żołądka. Z tego powodu Konstantyn został mianowany regentem swojego chorego ojca, czekając na jego powrót do zdrowia.[2] 6 marca 1964 w związku ze śmiercią swojego ojca został kolejnym królem Grecji (oficjalnie: „królem Hellenów”)[3]. Rychło popadł w konflikt o kontrolę nad armią z premierem Georgiosem Papandreou, którego ustąpienie ze stanowiska w lipcu 1965 stało się początkiem wielkiego kryzysu państwowego. Następcy Papandreou pełnili swoje obowiązki jedynie tymczasowo, ostatecznie w kwietniu 1967 grupa oficerów pod przewodnictwem Jeoriosa Papadopoulosa dokonała zamachu stanu i przejęła władzę. W grudniu 1967 król – pozostawiony na tronie – podjął próbę kolejnego zamachu, a po jego niepowodzeniu wyjechał z rodziną do Rzymu. Także na emigracji junta wojskowa pozostawiła króla Konstantyna II oficjalnie na tronie, mianując w Grecji kolejnych regentów (m.in. samego Papadopoulosa). W 1973 ostatecznie monarchia została zniesiona, co potwierdziły referenda, w tym to przeprowadzone w 1974 już po odsunięciu rządzących oficerów. W opinii wielu Greków młody król był odpowiedzialny za wieloletni zamęt polityczny w Grecji.

Konstantyn II, pozostając na emigracji, do 2009 mieszkał w Londynie. Był zaprzyjaźniony z królem brytyjskim, Karolem III. Był ojcem chrzestnym jego syna, księcia Wilhelma. W 1980 założył w Londynie Kolegium Greckie. W 2013 wrócił z żoną po 46 latach emigracji do Grecji. Zamieszkał w Porto Heli. To samo uczynił jego młodszy syn Mikołaj z żoną Tatianą.

Małżeństwo

Od 18 września 1964 do śmierci jego żoną była Anna Maria, córka króla Danii Fryderyka IX i siostra królowej Małgorzaty II. Para królewska miała pięcioro dzieci:

  • Aleksę (ur. 10 lipca 1965), żonę Carlosa Morales Quintana
  • Pawła (Pavlosa) (ur. 20 maja 1967), następcę tronu, męża Marie-Chantal Miller
  • Mikołaja (ur. 1 października 1969), męża Tatiany Blatnik
  • Teodorę (ur. 9 czerwca 1983)
  • Filipa (Philippos) (ur. 26 kwietnia 1986)
Sport

W młodości (przed wstąpieniem na tron grecki) Konstantyn II z sukcesami uprawiał żeglarstwo. W 1960 na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie sięgnął po złoty medal w żeglarskiej klasie Dragon. Aktywnie uczestniczył w międzynarodowym ruchu olimpijskim – od 1974 był członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Pełnił także funkcje honorowego prezesa Narodowego Komitetu Olimpijskiego Grecji, honorowego prezydenta Międzynarodowej Akademii Olimpijskiej, honorowego prezydenta Królewskiego Greckiego Stowarzyszenia Żeglarskiego oraz Międzynarodowej Federacji Żeglarskiej ISAF, patronował klubom żeglarskim w Pwllheli i w Gstaad oraz Międzynarodowej Unii Pięcioboju Nowoczesnego.

Tytulatura[edytuj | edytuj kod]

2 czerwca 1940-01 kwietnia 1947: Jego Królewska Wysokość Książę Konstantyn Grecji i Danii

1 kwietnia 1947-06 marca 1964: Jego Królewska Wysokość Książę Koronny Grecji i Książę Danii

6 marca 1964-01 czerwca 1973: Jego Królewska Mość Król Hellenów

1 czerwca 1973 - 10 stycznia 2023: Jego Królewska Mość Król Konstantyn II[4]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony m.in. duńskimi: Orderem Słonia (1962), Wielką Komandorią Orderu Danebroga (1964), Medalem Pamiątkowym 25-lecia Panowania Królowej Małgorzaty II (1997), Medalem Pamiątkowym Srebrnych Godów Królowej Małgorzaty i Księcia Henryka (1992), Medalem Wspomnieniowym 100-lecia od Narodzin Króla Fryderyka IX (1999) oraz Medalem Pamiątkowym 50-lecia od Przybycia Królowej Ingrid do Danii (1985)[5].

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Konstantyn I
Glücksburg

ur. 2 VIII 1868
zm. 11 I 1923
Zofia
Hohenzollern
1)
ur. 14 VI 1870
zm. 13 I 1932
Ernest August III
Hanowerski
ur. 17 XI 1887
zm. 30 I 1953
Wiktoria Ludwika
Hohenzollern
2)
ur. 13 IX 1892
zm. 11 XII 1980
         
     
  Paweł I
Glücksburg

ur. 14 XII 1901
zm. 6 III 1964
Fryderyka
Hanowerska

ur. 18 IV 1917
zm. 6 II 1981
     
   

Anna Maria
Glücksburg

ur. 30 VIII 1946
OO   18 IX 1964
Konstantyn II
Glücksburg

ur. 2 VI 1940
zm. 10 I 2023
                   
                   
                   
Aleksandra
Glücksburg

 ur. 10 VII 1965
 
Paweł
Glücksburg

 ur. 20 V 1967
 
Mikołaj
Glücksburg
 ur. 1 X 1969
 
Teodora
Glücksburg

 ur. 9 VI 1983
 
Filip
Glücksburg
 ur. 26 IV 1986
 
  1. Córka Fryderyka III Hohenzollerna
  2. Córka Wilhelma II Hohenzollerna

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Constantine II, last king of Greece dies at 82, bbc.com [dostęp 2022-01-11] (ang.).
  2. Ailing Greek King Names Son Regent - The New York Times, web.archive.org, 24 lipca 2016 [dostęp 2023-01-11] [zarchiwizowane z adresu 2016-07-24].
  3. Konwencja dotycząca rozpoczęcia kroków nieprzyjacielskich. Haga.1907.10.18. - Prawo.pl, www.prawo.pl [dostęp 2023-01-11].
  4. You are being redirected..., www.greekroyalfamily.gr [dostęp 2023-01-11].
  5. Hans Majestæt Konstantin II. borger.dk. [dostęp 2015-05-27]. (duń.).