Oscar Griswold

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oscar Griswold
gen. Oscar Griswold
gen. Oscar Griswold
Lieutenant-General Lieutenant-General
Data i miejsce urodzenia 22 października 1886
Ruby Valley, Nevada
Data i miejsce śmierci 28 września 1959
Asheville, Karolina Północna
Przebieg służby
Lata służby 19101947
Siły zbrojne United States Department of the Army Seal.svg United States Army
Stanowiska dowódca:
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż za Wybitną Służbę Distinguished Service Medal Legia Zasługi Srebrna Gwiazda Brązowa Gwiazda Navy Distinguished Service Medal Purple Heart

Oscar Woolverton Griswold (ur. 22 października 1886 - zm. 28 września 1959) – amerykański oficer, absowent United States Military Academy, generał-porucznik znany głównie jako dowódca XIV Korpusu w czasie walk na obszarze południowego i południowo-zachodniego Pacyfiku podczas II wojny światowej.

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Oscar Woolverton Griswold urodził się w miejscowości Ruby Valley w Nevadzie. W latach 1905-1906 studiował na University of Nevada w Reno, ale przerwał naukę, gdy dowiedział się, że został przyjęty do United States Military Academy w West Point. Po jej ukończeniu w roku 1910 otrzymał stopień podporucznika i przydział do piechoty[1].

W latach 1914-1917 służył w Chinach, a podczas I wojny światowej (1918-1919), w stopniu majora, a następnie podpułkownika 84 Dywizji Piechoty, w Amerykańskim Korpusie Ekspedycyjnym, uczestnicząc między innymi w ofensywie na Meuse-Argonne[2].

Po wojnie postanowił pogłębić swe wykształcenie. W roku 1925 ukończył Command and General Staff College ze 189 lokatą na 258 słuchaczy[3], a w 1929 United States Army War College[2].

Od 1929 do 1931 roku pracował w sztabie generalnym Departamentu Wojny. Tej pracy towarzyszyła służba w United States Army Air Corps[4].

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Griswold dowodził 29 Pułkiem Piechoty od września 1939 do października 1940 roku, kiedy to otrzymał awans na generała-brygadiera i został komendantem Centrum Wyszkolenia Uzupełnień w Camp Croft. Awansowany w sierpniu 1941 roku na generała-majora objął dowództwo 4 Dywizji Piechoty Zmechanizowanej[4].

Od kwietnia 1943 roku dowodził XIV Korpusem, z którym walczył na Nowej Georgii, Bougainvillei i na Filipinach[5].

Na początku 1945 roku został awansowany na generała-porucznika[6] w dalszym ciągu służąc pod rozkazami MacArthura i odznaczając się szczególnie podczas walk o Manilę w lutym 1945 roku, kiedy to jego żołnierze mieli najcięższe zadania do wykonania i ponieśli największe straty[7].

W czerwcu, po śmierci w bitwie o Okinawę gen. Simona Bucknera, MacArthur zaproponował mu objęcie dowództwa 10 Armii, jednak ostatecznie dostało się ono gen. Josephowi Stilwellowi[8].

Ostatnie lata[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu wojny Griswold pełnił – od 11 czerwca 1946 do 15 marca 1947 roku – obowiązki dowódcy 7 Armii[9], a potem przez bardzo krótki czas (od 15 marca do 14 kwietnia 1947) dowódcy 3 Armii[10].

Wśród licznych odznaczeń, jakie otrzymał w czasie służby, były: Distinguished Service Medal z liśćmi dębowymi, Navy Distinguished Service Medal, Silver Star z liśćmi dębowymi, Bronze Star, Air Medal i Purple Heart za odniesione rany. W roku 1946 otrzymał tytuł doktora praw na University of Nevada w Reno[1].

W październiku 1947 roku przeszedł na emeryturę i osiadł w Colorado Springs. Zmarł 28 września 1959 roku[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R. Manning Ancell, Christine Miller: The Biographical Dictionary of World War II Generals and Flag Officers: The US Armed Forces. Westport, CT: Greenwood Press, 1996. ISBN 0-313-29546-8.
  • D. Clayton James: The Years of MacArthur. T. II: 1941-1945. Boston: Houghton Mifflin, 1975. ISBN 0-395-20446-1.
  • Robert Ross Smith: Triumph in the Philippines. Washington, DC: Center of Military History, 1991, seria: United States Army in World War II: The War in the Pacific. LCCN 62-60000.