Oswald Madecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oswald Madecki
Ilustracja
Oswald Madecki na terenie Szpitala Najświętszego serca w Abeokucie (pierwszy od lewej)
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1920
Cieszyn
Data śmierci 11 listopada 1985
Miejsce spoczynku Abeokuta
Zawód lekarz
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP Kawaler Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RFN
Dom Oswalda Madeckiego w Abeokucie

Oswald Madecki (ur. 28 lutego 1920 w Cieszynie, zm. 11 listopada 1985) – polski lekarz i świecki misjonarz, wieloletni kierownik Szpitala Najświętszego Serca w Abeokucie.

Życiorys[edytuj]

Oswald Madecki urodził się 28 lutego 1920 w Cieszynie. Jego ojcem był Franciszek Madecki, administrujący sanatorium przeciwgruźliczym. Matka Elżbieta (z domu Ulrich) spokrewniona była z drem Janem Kubiszem, dyrektorem Szpitala Śląskiego w Cieszynie[1]. Brat Oswalda został jezuitą, zaś siostra profesorem biochemii Akademii Medycznej w Lublinie[2].

W 1951 Oswald Madecki uzyskał dyplom lekarza Akademii Medycznej we Wrocławiu. Do 1958 pracował w szpitalu w Siemianowicach na oddziale chirurgicznym. W tym czasie podjął decyzję o podjęciu pracy lekarza w jednym z państw rozwijających się. Zamiar ten udało mu się zrealizować dzięki nawiązaniu współpracy z niemieckimi instytucjami, które wspierały działalność medyczną w Nigerii – Misyjnym Instytutem Medycznym w Würzburgu oraz Instytutem Medycyny Tropikalnej Uniwersytetu w Tübingen[2].

W październiku 1958 z paszportem turystycznym wyjechał do Austrii skąd przedostał się do Włoch, a potem do Francji. 21 listopada dotarł do Niemiec, gdzie nawiązał bezpośredni kontakt z Misyjnym Instytutem Medycznym. W lipcu 1959 dotarł do Abeokuty w nigeryjskim stanie Ogun, gdzie miał podjąć pracę w istniejącym od XIX wieku szpitalu. Warunki, które zastał na miejscu skłoniły go do podjęcia decyzji o budowie nowoczesnej placówki. W związku z tym rozpoczął zbiórkę funduszy, a także odwiedził kilka państw Afryki Zachodniej w celu zdobycia wiedzy na temat budownictwa szpitali w warunkach tropikalnych[3]. W tym okresie udało mu się zebrać materiał badawczy dotyczący przyczyn występowania malarii, co pozwoliło mu na uzyskanie stopnia doktora medycyny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Tübingen (1966)[4].

W 1966 w dzielnicy Lantoro na przedmieściach Abeoukuty Oswald Madecki zapocząktował budowę kompleksu szpitalnego na 330 łóżek. Towarzyszyła temu rozbudowa leprozorium. Lekarz nie tylko zabiegał o pomoc finansową, ale także brał bezpośredni udział w pracach nad projektem i realizacją budowy[3]. Jego zdolnościom plastycznym część budynków, w tym szpitalna kaplica, zawdzięcza swój wystrój[5]. Pomoc dla całego przedsięwzięcia uzyskiwał głównie ze strony niemieckich (RFN) instytucji i osób prywatnych, ale także nigeryjskich organizacji kościelnych i charytatywnych oraz od arcybiskupa Lagos i europejskich przedsiębiorstw prowadzących swoją działalność w Nigerii. Na budowę szpitala przeznaczał także część własnego wynagrodzenia. Cały kompleks został ukończony w roku 1970[3].

W związku z faktem, że wśród pacjentów nowego szpitala wielu cierpiało na gruźlicę dr Madecki rozpoczął starania o budowę ośrodka leczniczo-badawczego w zakresie chorób płuc. Prace rozpoczęły się w 1981. Budynek na 125 łóżek wraz z zapleczem laboratoryjnym otwarty został w roku 1986, już po śmierci pomysłodawcy. Była to pierwsza tego rodzaju placówka w całej Afryce Zachodniej. W 1985 Oswald Madecki zapadł na śmiertelną chorobę i zmarł 11 listopada tego samego roku. Zgodnie ze swoją wolą pochowany został w Abeokucie[5].

Do pracy w szpitalu udało mu się pozyskać wielu lekarzy, w tym kilkunastu Polaków[6]. Z kolei część pielęgniarek została sprowadzona z Irlandii dzięki wsparciu misji katolickiej[3]. Sam Oswald Madecki dołączył do grona zakonu trzeciego. Opiekował się też gromadą nigeryjskich sierot, którym opłacał koszty życia i kształcenia[4].

Postać Oswalda Madeckiego pojawia się m.in. w książce Ewy Szumańskiej pt. Miłość w odcieniu ochry, gdzie opisany jest także szpital w Abeokucie[7].

Odznaczenia[edytuj]

Upamiętnienie[edytuj]

Oswald Madecki jest patronem jednej z ulic w Abeokucie[8] oraz alei w Cieszynie[9]. Jego imieniem nazwano również stworzony przez niego Ośrodek Przeciwgruźliczy, gdzie znajduje się poświęcona mu tablica pamiątkowa[10]. W Połańcu istnieje Fundacja Ochrony Zdrowia im. dra Oswalda Madeckiego[11].

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Aleksandra Błahut-Kowalczyk: Mój ojciec chrzestny. jednota.pl, 2003. [dostęp 29 lutego 2012].
  2. a b Jacek Machowski, Zygmunt Łazowski, Witold Kozak: Polacy w Nigerii. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1997, s. 152. ISBN 83-86483-93-6.
  3. a b c d Jacek Machowski, Zygmunt Łazowski, Witold Kozak: Polacy w Nigerii. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1997, s. 153. ISBN 83-86483-93-6.
  4. a b Jacek Machowski, Zygmunt Łazowski, Witold Kozak: Polacy w Nigerii. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1997, s. 155. ISBN 83-86483-93-6.
  5. a b Jacek Machowski, Zygmunt Łazowski, Witold Kozak: Polacy w Nigerii. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1997, s. 154. ISBN 83-86483-93-6.
  6. Jacek Machowski, Zygmunt Łazowski, Witold Kozak: Polacy w Nigerii. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1997, s. 154. ISBN 83-86483-93-6.
  7. Ewa Szumańska: Miłość w odcieniu ochry. Warszawa: Czytelnik, 1979, s. 124-143.
  8. Development and clinical evaluation of fast tests for tuberculosis diagnosis (ang.). europa.eu. [dostęp 29 lutego 2012].
  9. Cieszyn, Madeckiego Oswalda al.. mapa.targeo.pl. [dostęp 29 lutego 2012].
  10. Jacek Machowski, Zygmunt Łazowski, Witold Kozak: Polacy w Nigerii. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1997, s. 156. ISBN 83-86483-93-6.
  11. Fundacja Ochrony Zdrowia im. Dr Oswalda Madeckiego. ngo.pl. [dostęp 7 września 2012].

Bibliografia[edytuj]

  • Zygmunt Łazowski: Oswald Madecki – lekarz, społecznik, świecki misjonarz. W: Jacek Machowski, Zygmunt Łazowski, Witold Kozak: Polacy w Nigerii. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1997. ISBN 83-86483-93-6.
  • Ewa Szumańska: Miłość w odcieniu ochry. Warszawa: Czytelnik, 1979.

Linki zewnętrzne[edytuj]