Pałac Blanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Blanka w Warszawie
Widok pałacu od strony placu Teatralnego
Widok pałacu od strony placu Teatralnego
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Senatorska 14
Styl architektoniczny klasycyzm
Architekt Szymon Bogumił Zug
Rozpoczęcie budowy 1762
Ukończenie budowy 1764
Zniszczono 1944
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Pałac Blanka w Warszawie
Pałac Blanka w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pałac Blanka w Warszawie
Pałac Blanka w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Blanka w Warszawie
Pałac Blanka w Warszawie
Ziemia52°14′41,98″N 21°00′36,76″E/52,244994 21,010211
Tablica upamiętniająca Krzysztofa Kamila Baczyńskiego na frontowej ścianie palacu

Pałac Blankawczesnoklasycystyczny pałac znajdujący się przy ul. Senatorskiej 14 w Warszawie.

Historia[edytuj]

Pałac został zniesiony w latach 1762–1764 według projektu Szymona Bogumiła Zuga dla Filipa Nereusza Szaniawskiego[1]. W 1777 właścicielem nieruchomości został bankier warszawski pochodzenia francuskiego Piotr Blank, który przekształcił i rozbudował wnętrze oraz elewację zewnętrzną w stylu klasycystycznym oraz dobudował bramę wjazdową. Do pałacu Blanka na sobotnie obiady zapraszano m.in. króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Pałac był własnością Blanka do jego śmierci 1797[1]. Później przekszatłcono go na kamienicę czynszową, w której ulokowano mieszkania i sklepy. W 1896 został zakupiony przez magistrat z przeznaczeniem na biura[2]. Od 1915 w pałacu mieściła się Straż Obywatelska, a od 1919 – Komenda Policji Państwowej m. Warszawy. W okresie międzywojennym pałac Blanka był budynkiem reprezentacyjnym prezydenta miasta Stefana Starzyńskiego, w którym przyjmował on swych gości. Funkcję tę pałac pełnił do 1939.

Podczas okupacji niemieckiej 1939–1944 miał w nim swoją siedzibę starosta Ludwig Leist.

4 sierpnia 1944, w czasie obrony gmachu podczas powstania warszawskiego, poległ poeta i żołnierz AK Krzysztof Kamil Baczyński[1]. Został zastrzelony przez niemieckiego snajpera, co upamiętnia tablica wmurowana w latach 50. we frontową ścianę pałacu[3]. W holu głównym pałacu na postumencie znajduje się popiersie Baczyńskiego oraz kolejna tablica pamiątkowa.

Pałac Blanka został odbudowany w latach 1947–1949[1]. Swoją siedzibę miał w nim Wojewódzki Konserwator Zabytków[2]. Obecnie w pałacu mieści się Ministerstwo Sportu i Turystyki.

Przypisy

  1. a b c d Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 194.
  2. a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 595. ISBN 83-01-08836-2.
  3. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 199. ISBN 83-01-06109-X.