Pałac Rembielińskiego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałac Rembielińskiego
w Warszawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 603 z 1.07.1965
Ilustracja
Pałac od strony skrzyżowania
ul. Pięknej i Alej Ujazdowskich
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Franciszek Maria Lanci
Rozpoczęcie budowy 1859
Odbudowano 1949
Pierwszy właściciel Aleksander Rembieliński
Kolejni właściciele Jan Kurtz
Maria Jankowska
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Pałac Rembielińskiego w Warszawie
Pałac Rembielińskiego
w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pałac Rembielińskiego w Warszawie
Pałac Rembielińskiego
w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Rembielińskiego w Warszawie
Pałac Rembielińskiego
w Warszawie
Ziemia52°13′27,34″N 21°01′28,78″E/52,224261 21,024661

Pałac Rembielińskiego, także pałac Lesserów[1] – pałac znajdujący się w Warszawie przy Alejach Ujazdowskich 6a (przy skrzyżowaniu z ul. Piękną).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Budowę pałacu rozpoczął Aleksander Rembieliński w 1859 według projektu Franciszka Marii Lanciego. Wkrótce, nieukończywszy prac budowlanych, sprzedał budynek Janowi Kurtzowi i Stanisławowi Radyńskiemu. Kurtz stał się jedynym właścicielem pałacu; w 1865 ukończył jego budowę.

W 1874 właścicielką pałacu została Maria Jankowska. Od 1900 mieściła się tam siedziba Towarzystwa Akcyjnego Wyrobów Włókienniczych. Podczas dwudziestolecia międzywojennego znajdowały się w pałacu biura duńskiego poselstwa. Od 1935 jego właścicielem był Abraham Sojka.

Od ok. 1935 w luksusowym apartamencie znajdującym się na pierwszym piętrze od strony parku Ujazdowskiego mieszkał Tadeusz Dołęga-Mostowicz[2].

Budynek ucierpiał podczas II wojny światowej. Odbudowano go w 1949 pod kierunkiem Eugeniusza Wierzbickiego, Jana Mokrzyńskiego i Wacława Kłyszewskiego. Mieściła się w nim biblioteka oraz ośrodek szkolenia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[3]. Następnie był siedzibą Zarządu Głównego i Zarządu Okręgu Związku Bojowników o Wolność i Demokrację[1]. Od lat 90. mieści się w nim siedziba Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. Swoją siedzibę ma tam również Press Club Polska.

Od strony frontowej pałacu znajduje się portyk koryncki składający się z sześciu kolumn.

Budynek jest wpisany do rejestru zabytków pod nazwą Willa Poznańskich (d. pałac Rembelińskich, Lesserów) nr 603 z 1 lipca 1965[4].

Tablice pamiątkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Tablica upamiętniająca obrzucenie granatami 15 lipca 1943 przez grupę żołnierzy Gwardii Ludowej kolumny SA wmurowana w marcu 1952[5].
  • Tablica upamiętniająca Zygmunta Rumla.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tadeusz S. Jaroszewski: Księga pałaców Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1985, s. 75. ISBN 83-223-2047-7.
  2. Ida Świerkocka: Śladami gwiazd II RP. Warszawa: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Skarpa Warszawska, 2017, s. 58, 60. ISBN 978-83-63842-50-5.
  3. Warszawa. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1950, s. 56.
  4. Rejestr i ewidencja zabytków (pol.). Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Warszawie. [dostęp 2013-06-19].
  5. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w.. Warszawa: Argraf, 2004, s. 25. ISBN 83-912463-4-5.