Perotinus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Perotinus Magnus
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1155–1160
Paryż
Pochodzenie francuskie
Data śmierci 1200–1205
Instrumenty organy
Gatunki muzyka poważna, muzyka średniowieczna
Zawód kompozytor, organista
Jedna z kart Alleluia nativitas Perotinusa

Perotinus Magnus, magister Perotinus, Pérotin (ur. 1155-1160, zm. 1200-1205) – kompozytor francuski działający w Paryżu przy katedrze Notre-Dame i największy twórca[1] związanej z nią Szkoły Notre-Dame.

Znany z przerobienia kompozycji swego poprzednika Leoninusa w Magnus Liber Organi (Wielka księga organum). Zbiór dwugłosowych organów na cały rok kościelny rozbudował na trzy- i czterogłosowe organa tripla i organa kwadrupla oraz klauzule (dwu-, trzy- i czterogłosowe, krótkie utwory uzupełniające ten zbiór).

Wprowadził wielogłosowe konduktusy, czyli utwory liturgiczne, wykonywane podczas mszy przed czytaniem lekcji, oraz rytmicznie jednoznaczną notację modalną, ”czym może najbardziej przyczynił się do rozwoju muzyki średniowiecznej”[1].

Jego największym osiągnięciem są czterogłosowe organa Viderunt omnes fines i Sederunt principes.

Przypisy

  1. a b Bogusław Schäffer: Historia muzyki – style i twórcy. Poznań: Pro Sinfonika, 1979, s. 530.

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995, s. 683. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. P. Oxford University Press, 2004. ISBN 9780195170672. (ang.)