Pikuj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pikuj
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Pasmo Bieszczady Wschodnie
Wysokość 1408 m n.p.m.
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pikuj
Pikuj
Ziemia48°49′46″N 23°00′03″E/48,829444 23,000833

Pikuj (ukr. Пікуй), dawniej Pikul[1] – najwyższy szczyt Bieszczadów, o wysokości 1408 m n.p.m., znajduje się na terenie Ukrainy.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Piękny dookólny widok, wynikający z faktu, iż szczyt wznosi się aż 1000 m nad otaczającym go terenem[2]. Na zachodzie można dostrzec najwyższe szczyty Polskich Bieszczadów – Tarnicę, Kińczyk Bukowski i Wielką Rawkę.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie lat 1933/1935 staraniem Przemyskiego Towarzystwa Narciarzy zostało oddane do użytku schronisko pod Pikujem[3].

Przed II wojną światową zwany także Huślą. Na szczycie stoi kilkumetrowy obelisk poświęcony pierwszemu prezydentowi Czechosłowacji Tomášowi Masarykowi[4][5].

Granica państwowa[edytuj | edytuj kod]

Do 1772 przez Pikuj przebiegała granica między Koroną Królestwa Polskiego a Królestwem Węgier. Przed II wojną światową przez szczyt przechodziła południowa granica Rzeczypospolitej Polskiej pierwotnie granica polsko-czechosłowacka (znak graniczny nr 1)[6] a później granica polsko-węgierska, która istniała do 28 września 1939 r.[7] a formalnie do 31 grudnia 1945[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieczysław Orłowicz: Ilustrowany przewodnik po Galicyi, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim. Lwów: Karol Kwieciński, 1919, s. 246.
  2. Studenckie Koło Przewodników Turystycznych w Gdańsku - Pikuj
  3. Sprawozdanie z działalności władz i organów Polskiego Związku Narciarskiego za sezony 1933/34 i 1934/35. Kraków: Polski Związek Narciarski, 1935, s. 110.
  4. H. Ossadnik, W. Wesołkin, Osobliwości Bieszczadów wschodnich, Libra, 2005.
  5. Пікуй — найвища гора Львівської області (ukr.). guide.karpaty.ua. [dostęp 2016-04-29].
  6. Mapa "Pikuj" (Pas 53, Słup 36), Skala 1:100 000, WIG Warszawa 1937
  7. po agresji Niemiec i ZSRR we wrześniu 1939 roku wojska obu państw w całości zajęły terytorium II RP, w wyniku czego 28 września 1939 roku władze niemieckie i radzieckie podpisały pakt o granicach i przyjaźni, który wyznaczał granicę niemiecko-sowiecką na okupowanym terytorium Polski
  8. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz.U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]