Piotrowice (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotrowice
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat kołobrzeski
Gmina Dygowo
Liczba ludności (2011) 212
Strefa numeracyjna (+48) 94
Tablice rejestracyjne ZKL
SIMC 0306101
Położenie na mapie gminy Dygowo
Mapa lokalizacyjna gminy Dygowo
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie powiatu kołobrzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kołobrzeskiego
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Piotrowice
Piotrowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piotrowice
Piotrowice
Ziemia 54°05′32″N 15°46′17″E/54,092222 15,771389
Strona internetowa miejscowości

Piotrowice (do 1945 niem. Peterfitz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Dygowo.

Według danych z 1 stycznia 2011 r. wieś miała 212 mieszkańców[1].

Historia[edytuj]

Piotrowice (z niem. Peterfitz) to miejscowość o metryce średniowiecznej wzmiankowana po raz pierwszy w 1319. Należała wtedy do Hibertusa Glanzenapa, który sprzedał ją dziekanowi Kołobrzeskiej Kapituły Kolegiackiej Ludwicusowi de Wida, a ten z kolei wymienił w 1330 na część Czernina należącą do Wulfa Schmelingka. W czasach późniejszych do II poł. XIX wieku Piotrowice miały wspólnych właścicieli z Kłopotowem. W 1892 Piotrowice, już bez Kłopotowa, należały do Ernsta Otto. Na początku XX wieku wsią władali członkowie rodu Braun, zaś w 1939 Fritz von Sydow.

W 1913 roku w Piotrowicach znaleziono w naczyniu złoty naszyjnik z VI wieku n.e., ważący 1883 g, zdobiony odciskami półksiężycowego stempelka. Po wykupieniu go za 450 marek przez miasto Kołobrzeg z rąk prywatnych, tylko raz znalazł się w muzeum, później przechowywany był w kasie pancernej miasta (pokazywano zaś jego wierną kopię z pozłacanego srebra). Od 1999 naszyjnik znajduje się w Muzeum Pomorza (Pommersches Landesmuseum) w Greifswaldzie, stanowiąc istotny element tamtejszej ekspozycji stałej.

Zabytki[edytuj]

  • chałupa ryglowana z 1. połowy XIX w.
  • Dawny dwór z zabudowaniami gospodarczymi z II poł. XIX w. Budynek wzniesiono na rzucie prostokąta, całkowicie podpiwniczony, nakryty niskim dwuspadowym dachem. Przy wschodniej ścianie szczytowej – przerobiony z ryzalitu pięcioboczny ganek o konstrukcji ryglowej. Wnętrze dwutraktowe, częściowo z korytarzem, od strony wschodniej trzytraktowe. Wyposażenie architektoniczne stanowią gzymsy podokienne i kordonowe, elementy artykulacji pseudoryzalitu oraz widoczna konstrukcja ryglowa ganku przy ścianie wschodniej
  • Park dworski o powierzchni 1ha z II połowy XIX w. to przede wszystkim skupienie buków zwyczajnych o fizjonomii lasu bukowego. W obrębie parku zarejestrowano obecność bluszczu zwyczajnego, śnieżyczki, przebiśniegu. Park nie przedstawia szczególnej wartości przyrodniczej.
  • W promieniu 2 km na północ od północnego skraju zabudowań wsi Piotrowice i 0,7 km na południowy zachód od wsi Pyszka, na lewym brzegu Parsęty, znajduje się osada z okresu średniowiecza, datowana na IX–X wiek

Przypisy

  1. Rozwój ludności wg wsi w gminie. W: Biuletyn Informacji Publicznej [on-line]. Urząd Gminy Dygowo, 2011-02-28. [dostęp 2012-06-21].

Linki zewnętrzne[edytuj]