Pniówno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pniówno
Kościół filialny w Pniównie
Kościół filialny w Pniównie
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat chełmski
Gmina Wierzbica
Liczba ludności (2011) 345[1]
Strefa numeracyjna (+48) 82
Kod pocztowy 22-150[2]
Tablice rejestracyjne LCH
SIMC 0109493
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Pniówno
Pniówno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pniówno
Pniówno
Ziemia51°14′35″N 23°20′38″E/51,243056 23,343889

Pniówno (ukr. Пнівно, ros. Пневно) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Wierzbica.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Części wsi[edytuj]

Integralne części wsi Pniówno[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1027060 Majdan część wsi
0109501 Popówka część wsi
1027136 Szupki część wsi

Religia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o istnieniu w Pniównie parafialnej cerkwi prawosławnej św. Paraskewy pochodzą z 1468 roku[5]. Cerkiew wspominana jest także w rejestrach podatkowych z roku 1564[6]. W drugiej połowie XVII wieku wybudowano w pobliżu dotychczasowej świątyni nową, drewnianą cerkiew Przemienienia Pańskiego (Spasa) z fundacji Wiktora Bokowieckiego[7]. Akt wizytacji z 1741 roku wymienia już tylko cerkiew św. Paraskewy, która wymagała wielkiego remontu[8]. W latach 1779–1788 z fundacji Józefa Komorowskiego, kasztelana bełskiego wybudowano nową, drewnianą cerkiew św. Paraskewy[9]. Od roku 1863 należała do niej cerkiew filialna św. Jana Chrzciciela w Olchowcu (zniszczona w 1938 roku). W 1867 roku remontowana. W 1872 roku cerkiew parafialna liczyła około 700 wiernych[10]. Od roku 1875 prawosławna. W roku 1920 została zamieniona na kościół rzymskokatolicki. W latach 1939–1944 służyła powtórnie jako cerkiew prawosławna, zaś od 1945 jako kościół rzymskokatolicki[11]. Całość rozebrano w drugiej połowie XX wieku. W Pniównie znajduje się niewielki cmentarz prawosławny z częściowo zachowanymi nagrobkami. Obecnie w Pniównie funkcjonuje kaplica rzymskokatolicka, jako filia parafii w Wierzbicy.

Przypisy

  1. Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-07-15].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Іван Петрович Крип'якевич (Krypjakewycz): Церкви Холмщини і Підляшшя. Холм (Chełm): 1944, s. 45-49.
  6. Andrzej Gil: Prawosławna eparchia Chełmska do 1594. Lublin-Chełm: 1999, s. 166.
  7. Акты, издаваемые Виленскою комиссиею для разбора древних актов.. Wilno: 1896, s. 289.
  8. APL, KGKCh, sygn. 772, a. 116
  9. KZSzP. Z. 5. Powiat Chełmski. Warszawa: 1968, s. 42.
  10. Andrzej Saładiak: Pamiątki i zabytki kultury ukraińskiej w Polsce. s. 364.
  11. KZSzP. Z. 5. Powiat Chełmski. Warszawa: 1968, s. 42.
Cmentarz prawosławny w Pniównie
Cmentarz prawosławny w Pniównie