Przejdź do zawartości

Pokój w Lunéville

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pokój w Lunéville
ilustracja
Data

9 lutego 1801

Miejsce

Lunéville, Lotaryngia[1]

Wynik

Zwycięstwo napoleońskiej Francji, ekspansja terytorialna Francji na terenie Niemiec i Włoch

Strony traktatu
 Francja Austro-Węgry Austria
Przywódcy
Napoleon Bonaparte Franciszek I
Europa po pokoju w Lunéville
Francuski medal pamiątkowy z 1801

Pokój w Lunéville 1801 – traktat pokojowy kończący wojnę Republiki Francuskiej z Austrią i tym samym skutkował rozpadem II koalicji antyfrancuskiej (1798-1802).

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Armia austriacka po serii porażek (bitwa pod Montebello, bitwa pod Marengo, bitwa pod Höchstädt, bitwa pod Hohenlinden) nie była w stanie stawiać dłużej oporu armii francuskiej. W stanie wojny z Francją pozostała tylko Wielka Brytania[2]. Negocjacje pokojowe ze strony francuskiej prowadził Józef Bonaparte[3], a ze strony austriackiej Ludwig Cobenzl[4].

Postanowienia:

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 Słownik wydarzeń historycznych Renata Żabicka, wyd. 2007, s. 105
  2. 1 2 Andrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009, s. 231
  3. ↑ Robert Bielecki Encyklopedia wojen napoleońskich, wyd. TRIO 2001, s. 85
  4. ↑ Robert Bielecki Encyklopedia wojen napoleońskich, wyd. TRIO 2001, s. 119
  5. ↑ Traktat pokojowy z Lunéville, art. 6. http://www.1789-1815.com/tr_luneville_txt.htm
  6. 1 2 3 Robert Bielecki Encyklopedia wojen napoleońskich, wyd. TRIO 2001, s. 376
  7. ↑ Traktat pokojowy z Lunéville, art. 11. http://www.1789-1815.com/tr_luneville_txt.htm