Republika Cisalpińska
| 1797–1799, 1800–1802 | |||||
| |||||
| Ustrój polityczny | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Stolica | |||||
| Data powstania |
29 czerwca 1797 | ||||
| Data likwidacji |
26 stycznia 1802 | ||||
| Prezydent | |||||
| Powierzchnia |
42 500 km² | ||||
| Populacja (1801) • liczba ludności |
| ||||
| Język urzędowy | |||||
Położenie na mapie | |||||
| 45°28′N 9°10′E/45,466667 9,166667 | |||||
Republika Cisalpińska (wł. Repubblica Cisalpina) – państwo w północnej części obecnych Włoch (regiony: Lombardia i Emilia-Romania), utworzone 29 czerwca 1797 z Republiki Transpadańskiej (Lombardzkiej) przez generała Napoleona Bonapartego. Jej stolicą był Mediolan[1]. 26 stycznia 1802 została przekształcona w Republikę Włoską.
9 lipca 1797 przyłączono do niej Republikę Cispadańską i sabaudzkie miasto Novara, a 10 października 1797 – szwajcarski region Valtellina.
Uznana przez Monarchię Habsburgów (Austrię) w traktacie pokojowym w Campo Formio (17 października 1797), otrzymała konstytucję wzorowaną na francuskiej. W skład armii Republiki Cisalpińskiej weszły Legiony Polskie pod dowództwem generała Jana Henryka Dąbrowskiego. 26 stycznia 1802 Napoleon, jako prezydent republiki (wybrany 14 lutego), przekształcił ją w Republikę Włoską.
Powstanie Republiki Cisalpińskiej przyczyniło się do ugruntowania poczucia odrębności i jedności narodowej Włochów, będąc ważnym etapem w procesie zjednoczenia tego kraju.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]
