Polana (powiat bieszczadzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polana
Cerkiew św. Mikołaja z 1790 r.
Cerkiew św. Mikołaja z 1790 r.
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Czarna
Liczba ludności (2011) 392[1][2]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-709[3]
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0348039
Położenie na mapie gminy Czarna
Mapa lokalizacyjna gminy Czarna
Polana
Polana
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bieszczadzkiego
Polana
Polana
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Polana
Polana
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Polana
Polana
Ziemia49°18′13″N 22°34′33″E/49,303611 22,575833
Miejsce po drewnianym kościele rzymskokatolickim z 1780 roku
Nowy kościół

Polanawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Czarna[4][5].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest w dolinie potoków Głuchego i Czarnej u podnóża pasma Otrytu. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 894.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Polana[6][4][7]
SIMC Nazwa Rodzaj
0348045 Dolny Koniec część wsi
0348051 Górny Koniec część wsi
0348068 Ostre część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś została lokowana przez Kmitów między 1436 a 1486 na prawie wołoskim. W 1510 powstał tu jeden z pierwszych rzymskokatolickich kościołów w tych okolicach.

Najazd Rakoczego w 1657 spowodował wyludnienie wsi, a następnie napływ osadników z głębi Polski.

W połowie XIX wieku właścicielką posiadłości tybularnej w Polanie była Katarzyna Laskowska[8].

W okresie międzywojennym była to jedyna w tej okolicy wieś z przewagą ludności polskiej – na 1350 mieszkańców około 850 stanowili Polacy. Spis z 1921 wykazał 485 osób wyznania greckokatolickiego, 878 wyznania rzymskokatolickiego oraz 118 wyznania mojżeszowego.

W 1939 Polana liczyła około 1,5 tys. mieszkańców. Od października 1939 do sierpnia 1944 wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim. Po II wojnie światowej wieś należała do ZSRR, a następnie w 1951, w wyniku wymiany terytoriów, znalazła się z powrotem w Polsce. Była wtedy zupełnie wyludniona, ale wkrótce została zasiedlona, głównie przez repatriantów.

Z Polany pochodził Ignacy Zatwarnicki[9].

W latach 1952–1954 miejscowość była siedzibą gminy Polana. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.

W miejscowości znajduje się rzymskokatolicka parafia pw. Przemienienia Pańskiego reaktywowana w roku 1982. Jako świątynia parafialna była wykorzystywana dawna cerkiew pw. św. Mikołaja. Budowę nowego kościoła parafialnego rozpoczęto wiosną 1997[10].

Nad brzegiem potoku Czarnego znajduje się jaskinia i nieco dalej duży wodospad. We wsi zabytek przyrody - sporej szerokości lipa znajdująca się przy ruinach kościoła rzymskokatolickiego, do środka której może wejść kilku dorosłych ludzi.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew św. Mikołaja w Polanie – zabytek Szlaku Architektury Drewnianej. Jest to najprawdopodobniej najstarsza cerkiew w polskich Bieszczadach.

Ruiny kościoła rzymskokatolickiego z 1780, który uległ zniszczeniu między rokiem 1944 a 1951. Kościół pozbawiony dachu został rozebrany przez pracowników miejscowego PGR. Blachy z dachu kościoła pokrywają dziś dach budynku, w którym mieści się świetlica oraz biblioteka. Zachowała się murowana dzwonnica z XVIII wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polana polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-02-20].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. a b GUS. Rejestr TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części. opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  8. Karol Wild: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: 1855, s. 167.
  9. Stanisław Siwak. Bieszczadzki kurier. „Nowiny”, s. 1, 4, Nr 17 z 19 stycznia 1990. 
  10. Strona parafii

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]